Araw ng mga Patay o ng Buhay

Taon taon sa tuwing sasapit ang Nov. 1 (which is All Saints Day and not All Souls Day), lahat ng mga tao ay dumadagsa sa sementeryo maging nasa probinsya man eto o sa Metro Manila... Sa mga Pilipino eto ay naging tradisyon na satin upang dalawin ang mga mahal natin sa buhay na namayapa na... Para sa ibang bansa naman, kung saan Halloween ang tawag nila ay ginugunita nila sa pamamagitan ng mga pagsasaya at "trick or treat" na mga kabataan.

Ngunit sa bawat taong lumilipas, napapansin ko ata na paunti-unti na lang ata ang mga dumadalaw sa mga puntod ng kanilang mga mahal sa buhay... Eto ba ay dahil sa hirap ng buhay, dahil ba masyadong nakakapagod bumiyahe, o sa ibang araw na lang sila dumadalaw??

Napapansin ko rin na ang mga taong dumadalaw ay para na lamang namamasyal sa parke o para lang silang nagpipicnic...

Pero iisa lang ang napapansin kong hindi nagbabago... Eto ang mga taong naghahanap buhay sa araw na toh... Ang mga bulaklak nagtaas ang presyo, Php 100 na parking fee, ang mga nagtitinda ng mga pagkain at kung anu-ano pa man... Ang araw na ito ay nagiging pagkakataon na lamang sa mga tao upang makapaghanap-buhay...

Anu na nga ba ang kahulugan ng Araw ng mga Patay sa atin ngayon o eto na lang ba ay naging araw ng mga buhay???

Simpleng Bagay Lamang

Araw-araw lahat ng tayo ay abala sa mga kanya-kanyang gawain, maging sa bahay man ito, sa trabaho, pag-iinternet, o sa iba pang mga bagay.

Maraming mga bagay tayong inaalala at naalala. Inaalala natin kung pano tayo mamuhay sa pangaraw-araw, kung pano natin tatapusin ang mga proyekto sa eskwelahan, matapos ang mga trabaho sa opisina sa takdang panahon.

Naalala naman din natin ang mga pangyayari ng nakalipas at ang kasalukuyan. Naalala natin ang mga kaarawan ng mga kaibigan at iba pang mga taong malapit sa atin. Naalala natin ang mga gimik ng barkada. Naalala din natin ang mga bayarin natin sa kuryente, bayarin sa eskwela, sa mga credit cards at kung anu-ano pa.

Sa mga samahan naman gaya ng mga kaibigan, kapamilya o kahit na sinu pa man, hindi natin nakakalimutan ang mga magagandang pangyayari kasama sila. Hindi rin nalilimutan ang mga magagandang bagay na ginawa nila para sa atin. At ang mas masama pa ay lalong hindi natin nakakalimutan ang mga masasamang pangyayari o masasamang nagawa nila sa atin.

Pero anu ba ang madalas nating makalimutan?

Ang hindi napapansin ng nakakarami na madalas makalimutan ng isang tao ay mga "Maliliit na Bagay" (Simple Things).

Sinu nga ba ang makakapansin nito? Eh maliit nga naman, anu ba naman at pag-aaksayahan pa ng panahon.

Maaring sabihin na hindi ito maikukumpara sa mga malalaking bagay na ating nararanasan, nadarama o nakikita. Pero dapat nating isipin na sa mga "maliliit na bagay" na ito nabubuo ang mga malalaking bagay. Wala nga namang lumabas na lang o nangyari na lang bigla at itoy lumaki. Lahat ay may pinagsimulan. Ang mga malalaking negosyo ay nagsisimula sa maliit na negosyo. Ang mga malalaking halaman ay nagsimula sa isang maliit na buto. Ang pag-ibig ay nagsimula sa paghanga. Ang malalaking away ay nagsisimula sa maliliit na away.

Kailangan nating maging mapagmasid sa mga ganitong bagay. Kung ating mababalewala ang mga maliliit na bagay na ito maaring magsisi lamang tayo sa huli dahil kapag naipon ang mga maliliit na bagay na ating nakaligtaan ay maari itong maging malaking bagay. Malaking bagay na mahirap ng ibalik sa Maliit.

Karera ng buhay

Alam nating lahat na napaka hirap ng buhay dito ngayon sa Pinas... Lalo na sa panahong ito kung saan ang lahat ng bilihin ay nagtaas na, ang presyo ng Gasolina, Bigas at Pamasahe...

Bawat Pilipino ay hirap na hirap na, kasama pa sa kahirapan na nararanasan nating lahat ngayon ay ang kaguluhan sa ating Gobyerno... Kabikabila ang mga eskandalo sa ating Gobyerno... Habang ang bawat mamayan ng ating bansa ay hirap kung pano nila bubuhayin at itatawid ang sarili nila sa pangaraw-araw na pamumuhay nila...

Sa bawat tahanan ngayon kinakailangan ng magtrabaho ang Nanay at Tatay para lang maitawid and pamilya nila... Minsan pa nga ay pati ang mga anak ay humihinto pa sa pag-aaral para lang tumulong sa paghahanap buhay... Ang karamihan pa ngayon ay nangingibangbansa na...

Kaya gumawa ako ng maliit na Survey sa aking blog upang makuha ang opinion ng mga mangilan-ngilang mga tao na bumibisita aking blog...

Which would you rather choose?

• To work here in the Philippines


• Work abroad


• Have your own business

Ang resulta.... Merong 9 na taong sumagot sa katanungan...

1. To work here in the Philippines - 2 votes = 22%


2. Work abroad - 5 votes = 55%


3. Have your own business - 2 votes = 22%
   

Eto ang aking mga sariling saloobin sa mga maaring kadahilanan kung bakit eto ang naging resulta ng botohan...

Yung sumagot sa "To work here in the Philippines"... Maaring ang dalawang taong ito ay kasalukuyang may magandang trabaho kung kayat masaya silang magtrabaho sa Pinas... Maari din na ayaw nilang umalis ng Pinas dahil may mga tao sila dito na maiiwan nila na ayaw nilang malayo sa kanila at baka malungkot lamang sila kapag nangibang-bansa sila...

Sa sumagot sa "Work abroad"... Eto yung mga maaring mga tao na hindi na masaya sa trabaho nila dito sa Pinas, naliliitan sa sahod na kanilang nakukuha at tanging pangingibangbansa ang kasagutan sa kanilang pangangailangan... Maaring pagod na rin sila sa mga nangyayari dito sa Pinas at sa ibang lugar na lang sila magtatrabaho... Pwede rin dahil, gusto nilang makaipon agad dahil may mga pinaplano sila para sa hinaharap...

Ang mga matatapang na sumagot ng "Have your own business"... Eto yung mga nilalang na matatapang ang kalooban at handang sumabak sa mundo ng mga negosyante... Maaring eto lang ang tanging dahilan para talagang umasenso sila sa madaling paraan... Gusto nilang kumita ng malaki na hindi na kailangang umalis ng bansa at hindi sila magpapaalipin sa mga banyaga at gusto nilang gawin ang gusto nila... Naniniwala sila ang tagumpay ay nasa pagtitiyaga at nasa tamang oportunidad sa buhay...

Eto ay ilan lamang sa aking mga opinyon kung anu ang maaring naging dahilan ng mga sumagot...

Bawat sa atin ay may kanya-kanyang mga dahilan kung anu man ang landas ang ating pipiliin upang tayo ay umasenso sa buhay at makuha natin ang ating mga inaasam sa buhay... Eto man ay Magtrabaho dito sa Pinas, sa ibang Bansa o magkaron ng sariling Negosyo... Kung anu man ang piliin mo, dito ka masaya at dito magaan ang loob mo... Hindi lahat tayo, makakaalis ng bansa para magtrabaho at hindi lahat tayo ay magiging negosyante... Bawat isa sa atin ay may kanya-kanyang gagampanan sa buhay...

Kung wala ng magsasaka; wala na tayong kakainin, kung wala ng karpentero; wala ng gagawa ng mga bahay, kung wala ng guro; mangmang na tayong lahat...

Kailangan lamang ng bawat isa sa atin ay pagbutihin ang ating mga piniling Karera sa Buhay... Maging masaya sa ating ginagawa at pagyamanin ang mga nalalaman...

What's My Age Again

Everyday, we go about on our regular routines, whether going to school, going to work or just being a plain easy goer... Some of us, like to go out and have fun in clubs, dancing around and getting drunk... Some would go shopping and keep on spending his/her money and most of the times it's not their money that they are spending...

This are just some of the things that other people do on a regular basis, too busy on everything and anything that they do... But are these the important ones???

Have we ever stopped and think of our future?? What is the next thing that will happen to college graduates after school; will they have any work, will get that dream job of theirs, will they pass the board or bar exams or will they even finish college...

Have we all noticed how time fly's... How each moment passes us by without us noticing it... How we are being left alone by our friends, going to abroad or starting their own family... And even some of them died of early age...

Have we even thought of what will happen to us a day after, a week after, a month after or even a year or even decades... Maybe it's to think of our future, of our plans, of our dreams and goals...

Maybe it's time to think of "What's My Age Again??"... Because we are not getting any younger anymore...

Before I used to think that I would not grow old... That I would reach that certain stage of my life were in I would not have to make those big decisions in life... That I would not have to live by my self, start my own family... That I would have to fend for myself... This things are past, we are now at the present and we must think of the future...

I have started asking this question to myself everytime since I stepped in college... I was always hopefull of my future that I could achieve my dreams and goals in life... But as time fly's by, decision makings are getting harder and harder each and every time...

After graduating I keep on saying to myself, "you are no longer young anymore"... I must make do what is left in my time... That I have so little time to plan for my future... To have a steady relationship with my GIRL... To have a good job, later on have my own business and then start my own family...

I have attended numerous weddings before, weddings of my friends and relatives... I always wanted to have that kind of feeling, finally ending with the one that you truly loved... I also have attended numerous Christening and being a god father to those childrens...

And now, for the first time in my life I have attended a wedding were in I am one of the Groomsmen... Well, with no special participation... But the sad part is that I was late and failed to march in the isle... Sorry for my partner... Hehehehe... Being inside the church realizing my part in the wedding of my former college blockmate... It flashes back to me once again, "I am no longer a kid","I am now doing big parts in ceremonies"...

Then I also remembered that I am now a Grandfather (LOLO), to my nephews son... Damn, I really am getting older...

This are the things that I am now considering and making me think twice of the things of what I should be doing now and what I should do tomorrow...

Past & Future Pains

Slowly closing my eyes to reality

As I soon lay myself into darkness

Not knowing of what is to come

Or what will become of me

Is there yet a reason for this

Answers are yet to be found

Hidden deep inside of consciousness

Sufferring from past wounds

That was delt by my own doing

Cannot foretell of my future

And oy my own world

Still felt by the anguish of my foes

And the wounds taht can't be healed

Nor time and space can tell

How this has affected me

My mind and my heart

Still and forever by in pain.

Pagpasensyahan nyo na po itong tula na to kung parang walang katuturan at kung magulo siya. Isinulat ko lang to nung nasa college pa ko. Ganito ako minsan kapag walang magawa dati nagsusulat lang ng kung anu-ano.

Lumang Tula na nga pala yan, kung mukha man siyang tula. Hehehe.

P.S: Hinay-hinay lang po sa panglalait... Hehehe...