Hatred

Pagpasensyahan nyo na, dahil sa wala akong maipost na bago ay ibabahagi ko lang ang isa sa mga luma kong tula... Ito ay kung matatawag nyo ngang tula...

I hate those who hate me
I hate those who brings fear in me
I hate those who doesn't understand me
I just hate all of them

Am I just tired or living?
Or am I just tired of believing?
Am I just tired of failing?
Or am I just tired of being a fool?

I'm sick of all this tension
I'm sick of all the hard times
I'm sick of the things around me
And I'm sick of everything else

I've got so much things in mind
That I couldn't even sleep at night
Or even breathe normally just once
As everything becomes a death toll for me

I hate to wait and sit around
I hate that I am still here
I hate to think that I'm still alive
Or do I just hate myself.

Road Rage is Good Rage

Mukhang mapapaaga ang pag-update ko ng blog ko ngayon ah..

Ang motor ay isang napakagandang paraan ng transportasyon dahil sa itoy maliit lang at madali kang makakapunta sa lugar na gusto mong puntahan dahil kaya mong lumusot sa trapiko ng madali. Kapag gamit mo ito ay sarap sa pakiramdam dahil ramdam na ramdam mo ang simoy ng hangin (wag nga lang yung polusyon). May mga mabibilis din na mga motor na kalamitang ginagamit sa karera at meron din sa bundok.

Itong sasakyan na ito ay naging popular sa ating bansa lalo na ngayon krisis at sa pagmamahal ng gasolina. Lubhang popular din ang sasakyan na ito lalo na sa mga mahihirap na bansa gaya ng india, thailand at sa iba pang mga bansa.

Dahil sa kakulangan na rin sa tamang edukasyon sa paggamit nito at sa batas trapiko ay maraming mga driver ng mga motor na ito ang nadidisgrasya. Kalimitan sa mga motor na ito ay sangkot din sa maraming aksidente sa daan.

Sa araw-araw na nakikita ko sa balita at sa kalsada madalas kong makita ang mga driver ng mga motor na ito na basta-basta na lamang inuunahan ang mga sasakyan sa harapan nila, aabenta kahit na pula ang "traffic light", may mga sumisingit sa trapiko, gumigitna sa daan kahit na ang liit lang nila at ang bagal ng takbo nila at napakarami pang iba. Simula nang masaksihan ko ang mga bagay na ito ay unti-unti kong kinaiinisan ang mga ganitong klase ng driver dahil nagiging sagabal sila sa ibang mga motorista sa daan. Sapat nang mainis ka sa mga balahurang jeep at mga tarantadong mga bus driver ay dadagdag pa ang mga ito sa listahan mo ng mga kinaiinisan.

Isang gabi habang kasama ko ang aking mga kaibigan upang magtungo sa Music 21 sa may Jupiter St. sa may Makati ay nasangkot ang aking sasakyan sa isang aksidente sa isang motor. Galing akong Makati Ave. upang lumiko papuntang Jupiter subalit bawal ang kumaliwa ay naisipan kong kumanan patungong Paseo de Roxas at dahil na rin sa bawal ang mag U-Turn doon ay medyo umaabante pa ko ng bahagya upang mag U-Turn. Nang makita kong maluwang na ang aking likuran at nakaabante na ko ng konti paliko habang sinisilip ang mga kasalubong, ako ay umabante na upang mag U-Turn nang biglang sumalpok ang isang motor sa kaliwang bahagi ng harapan ng aking sasakyan. Sa lakas ng pagkabangga niya sa akin ay tumilapon ang driver mga limang talampakan papalayo sa bandang unahan. Ako naman ay dali-daling bumaba upang tignan ang driver ng motor. Akala ko ay nawalan na siya ng malay dahil mga sampung segundo rin siyang hindi dumidilat hanggang sa mahimasmasan na siya.

Nagdatingan na ang mga MAPSA (traffic pulis ng Makati), tinignan ang nangyari at tumawag ng ambulansya. Nang dumating na sila ay noon ko lang napansin na natanggal pala ang "signal light" sa kaliwa ng aking sasakyan. Kinuha ang mga lisensya namin ng mga taga MAPSA. Kung titignan daw ay ako ang nasa mali dahil bawal daw mag U-Turn doon pero dahil ang lisensya pala ng driver ng motor (itago na lang natin sa pangalang Jason) ay "Student Permit" siya ang magiging liable daw sa nangyaring aksidente.

Kami ay sinahan ng isa sa taga MAPSA sa Headquarters ng mga pulis at dinala naman sa ospital si Jason (driver ng motor). Nagbigay na ko ng aking kasulatang pahayag sa nangyari (habang gumawa ng kopya ang pulis ng aking lisensya at siningil pa ako ng Php 5.00, akalain mo nga naman ang mahal ng singil nya ah, dapat nga libre na yun ah). Dahil nasa ospital pa si Jason ay pinayuhan kami ng pulis kung gusto daw naming puntahan si Jason upang doon muna makipag-usap.

Nang dumating na kami sa Ospital ng Makati kung saan siya dinala ay hindi namin siya dinatnan dahil nasa X-Ray room pa daw siya. Nang dumating na siya ay kinamusta namin siya kung anung lagay niya, buti na lang at walang malubhang nangyari sa kanya. Lumabas ang resulta ng X-Ray ay mukha namang walang injury at susuriin na lang daw siya maya-maya, bibigyan ng gamot sa Tetanus at pain reliever. Inabot kami ng apat na oras sa ospital bago siya pinayagang makalabas ng doktor. Panay ang tingin namin kay Jason na para bang kami ang mga kasamahan niya kumpara sa mga kasamahan niyang nandoon. Kinausap ko na rin siya sa nangyari, mabait at maayos naman siyang kausap pero ang iginigiit nya ay ako ang may pagkukulang, sabi ko pag-usapan nating lahat sa prisinto paglabas mo. Nakalabas na siya at umabot sa Php 1,600 ang kanyang nagastos.

Sa prisinto ay nagbigay na rin siya ng kanyang kasulatang salaysay at kami ay pinag-usap ng pulis. Pilit pa rin niyang ginigiit na kasalanan ko, at dahil sa ayaw na rin namin parehas na huba pa ang lahat ay nagkasundo na lang kami na wag nang paratingin sa korte dahil maliit na bagay lamang ito. Dahil sa tingin naming hindi naman niya kayang bayaran ang nangyari at dahil sa naawa ako sa kalagayan niya dahil na-ospital pa siya ay sinabihan ko na lang siya na papatingin ko kung magkano ang aabutin at ipaalam ko sa kanya kung magkano ang lahat at sagutin na lang niya kung hanggang saan ang kaya niya.

Sana lang ay hindi ako takasan dahil ayon sa pulis pwede pa rin daw magsampa ng demanda ang isa sa amin, pero hindi ko na gagawin yun dahil laking abala pa.

Sa totoo lang ay mahilig din naman ako sa mga motor, pero ang gusto ko ay yung Big Bike (Honda CBR 700), kung kayat nakakainis lang na may mga iresponsableng driver talaga.

Gusto ko nga pa lang magpasalamat kay Meeko, Greenpinoy at Pampoy (wala siyang choice eh) na dinamayan ako sa buong pangyayaring iyon.

Ang "Road Rage is Good Rage" nga pala ay galing kay Greenpinoy kaya hihiramin ko muna ang kanyang nakakatuwang linya dahil siya mismo ay inis din sa mga driver ng mga motor at yan daw best na feeling sa lahat kapag nakikita niya ang mga yun at mga pasaway na driver. Ang sarap din tuloy isipin ang katagang "Road Kill" ni Ayzprincess sa mga ganitong sitwasyon.

Gaya nga ng sabi ni John Lloyd Cruz sa commercial nya "Ingat" na lang tayo sa kalsada lalo na sa mga may sasakyan diyan.

Masaya Ka Ba???

Madalas tayong natatanong ng ating mga kaibigan, kakilala o kamag-anak ng "Kamusta ka na?" at ang kadalasang sagot natin ay "Ok Lang", "Ayus naman" at kung anu-ano pa. Napaka daling sagutin ng tanung na ito dahil madali mong naitatago ang tunay mong nararamdaman o saloobin.

Pero kapag tinanong ka na pala ng "Masaya Ka Ba?" o "Are You Happy?" Ay napaka-hirap sagutin ng basta-basta lalo na kung magpapalusot ka. Hindi mo naman pwedeng isagot ang "Ok Lang" o "Ayus Lang" dahil ang layo ng sagot mo sa tanong na ito.

Nabanggit ko ito dahil ilang beses din akong natanong ng ganito nitong mga nakaraang araw at lalo na dahil sa bday ko ngayon (shhhhh). Babatiin ka nila ng Happy Birthday, syempre andyan ang word na "Happy". Totoo nga ba namang Happy ka ngayon kaarawan mo? Buti na lang ng tanungin ako nito ng ilang mga kaibigan ko ay Masaya naman ako talaga kahit papano. At eto ang ilang dahilan kung bakit:

1. Ngayong Aug.3, hindi ako pumasok sa work ko dahil gusto kong magpahinga at magkaron ng quality time para sa sarili ko kaya masaya na rin ako dahil walang stress sa buhay ko ngayon.

2. Noong Aug.2, kasama kong nag-dinner ang pamilya ko kahit kulang ng isa. Wala yung bunso namin. Konting salo-salo lang sa Tempura sa Banawe Q.C.


3. Noong Aug.1, ginanap ko ang akin Bday Celebration kasabay ni Jolina (yung bagyo). Kainis nga eh sumabay pa ang malakas na bagyo. Kung kayat nagkaron ng palusot ang mga hindi nagsidating nung bday celebration ko. lolz! Pero masaya pa rin dahil nakadalo naman yung ibang mga kaibigan ko.

At naghanda ako ng mga sumusunod:

PANCIT CANTON BIHON

AFRITADA

STEAMED GARLIC TILAPIA

GINATAANG MANOK

4. Noong July 31, ang pinaka nagpasaya sakin ay ng makita ko ang aking Crush na si Maja Salvador. Friday night at nagdinner kami ng mga officemates ko sa TGIF sa Bonifacio High Street ng makita kong dumaan sa harap ko ang isang napaka gandang babae, si MAJA!! Sabi ko sa officemate ko na babae, kapag dumaan uli tanungin kung pwedeng magpakuha ng picture.

Nung una ay umiling siya at akong nadismaya, pero nagbibiro lang pala siya at lumapit naman siya agad sakin. Laking gulat ko ng siya pa mismo ang umakbay sakin. Napaka bait nya talaga at pinagbigyan nya kong makapagpakuha ng litrato sa kanya pati ang mga kasamahan ko nung gabi na yun. Napasaya nya ako ng husto nung gabi na yun at abot langit ang mga ngiti ko sa mukha.

Waiting pala sila ng seats noon at nung nakakuha na sila ng seats nila. Napadaan siya uli sa table namin at binati nya pa ko ng Happy Birthday!!! Kung tutuusin ang ibang mga celebrity hindi na siguro ako papansinin uli dahil nakapagpakuha na ko ng litrato pero siya binati nya pa ko talaga. Laglag ang puso ko at parang na-INLOVE na ko ng husto sa kanya. Isang magandang babae at mabuting kalooban. Aasahan kong muli na kamiy magkita.

Eto nga pala ang ebidensya ko, baka sabihin ninyo na gawa-gawa ko lang ang lahat.

Eto pa ang close-up

Alam kong marami sa mga kaibigan ko na bloggers din ang may crush kay Maja to the point na mag-agawan kaming lahat para sa kanya. Pero eto lang masasabi ko sa inyo. Mamatay na kayo sa inggit, dahil naunahan ko na kayo sa kanya. wahahaha!! lolz!!

Alam nyo na kung sinu kayo... =P

Kapatid: Chapter 2

Sa loob ng isang taong may isang espesyal na tao ang dumadalaw sa maliit na komunidad na ito upang bumisita at hikayatin ang mga komunidad na ito upang maging kapanalig. Isang mahabang preparasyon ang kinakailangan dahil sa ang pinuno ng mga komunidad na iyon ang dapat na maimbitahan upang makipag-dayalogo sa aming espesyal na bisita.

Nang maibigay na ang pinaka pinal na dating ng espesyal naming bisita ay kulang na sa dalawang linggo upang kami ay makapaghatid ng aming paanyaya para sa mga pinuno ng komunidad na hihikayatin. Ang iba ay nakakuha na ng maraming pahintulot subalit ang isa naman ay wala pang pahintulot na natatanggap. Hanggang sa dumating ang huling araw ay nakakuha na pahintulot sa unang araw ng pagtitipon.

Maaring bisitahin ang mga pinuno sa kani-kaniyang mga komunidad o aanyayahang sa isang salo-salo.

Dahil sa dami ng dapat asikasuhin sa mga pagtitipong ito, lahat ay naging abala sa pag-aayos at tumutulong na rin sa lahat ng dapat ayusin. Hindi na matutukan ang mga pangunahing responsibilidad sa komunidad. Dahil sa daming ng mga gawain at napaghalo-halo na ang mga ito, hindi maiwasan ang mataranta at mapabayaan ng kaunti ang ibang responsibilidad. Ngunit ang nakakataas sa grupong ito ay umiral nanaman ang kanyang pagkataklesa at kawalan ng emosyon upang intindihin ang nararamdaman ng kanyang mga kasamahan. Umabot na sa maraming pangyayari ang naganap at may mga hindi nakayanan ang mga klase ng pananalita na binitiwan. Nauulit nanaman ang mga pangyayari ng nakaraan kung saan ang mga taong nakapaligid sa nakatataas ay napupuno ng galit, pagkamuhi at kawalan ng tiwala sa taong nakakataas na ito.

Sa kabila ng mga pangyayaring ito, kailangan pa rin ipakita ang pagiging propesyunal at ituloy ang lahat ayun sa naka-plano. Kailangang ipakita namin ang aming galing kahit na nakakaranas ng hindi maganda.

Natapos ang lahat ng mga pagpupulong sa mga pinuno ng mga komunidad na ito at nakitaan ng magandang panimula upang magsama ang ideyalismo ng bawat komunidad. May isang pinuno nga lang ang hindi nagpakita sa pagpupulong. Pero kung titignan mo ang buong resulta ng pagpupulong ay naging maganda ang kinalabasan ng lahat at maituturing na matagampay ang mga naisagawang pagpupulong.

May ilang mga pangyayari nga lang na halos iwanan ng nakakataas ang kanyang mga kasamahan sa nasabing mga pagpupulong dahil sa hindi inaasahang paglisan ng espesyal na bisita at nagbalik sa malayong komunidad na kanyang pinanggalingan. Ayon sa isang kasamahan, inabutan na daw ng katamaran ang nakakataas na taong iyo at hahayaan na lamang ang kanyang mga kasamahan na makipag-pulong sa mga pinunong ito. Ngunit ng mapagkaalaman ng nakakataas na ito, na ang kanyang Heneral ay sasama sa nasabing pagtitipon ay dali-daling nagbago ang isip at nakisalo na rin sa naganap na pagpupulong.

Sa mga ganitong sitwasyon mo talaga mapapatunayan ang anung klase ng tao ang mga kasama mo at nagpapakita talaga siya ng tunay niyang ugali. Dahil lang sa tinatamad ka ay iiwan mo na ang mga kasamahan mo. Ngayon pinapatunayan mo lang talag kung anung klaseng tao ka. Hindi mo na kayang kunin pang muli ang tiwala ng mga tao mo sayo. May mga tao talagang kakaiba ang ugali nila at hindi mo rin talaga kayang mawari na may taong kayang gawin yun.

Subalit kahit na may mga pangyayaring ganun na hindi mo talaga maiiwasan, may mga magagandang nangyari din sa mga pagpupulong na naganap.

Isang Pinuno: "I think the Philippines produces the smartest people in terms of academic"
"They are such hard working people"
"UP, produces the brightest ones, while ADMU and DLSU get on top due to their networks"
(oopps, wag lalake ulo... at walang magagalit, hindi akin galing yan at opinion lang ng isang tao yan)

Isa rin magandang karanasan para sa isang kasamahan lamang na makasama sa pagtitipon ng mga nakakataas na pinuno ng mga komunidad. May mga maririnig kang mga usapan na maaring noon mo lamang narinig. May mga bagay ka rin namang matutunan, lalo kung paano nila pinapatakbo ang kanilang mga komunidad. Nakakataas ng moral ito para sa mga simpleng kasamahan lamang. Nabibigyan ka ng pag-asa at ng kakayahan upang mangarap din balang araw na ikaw ay magiging pinuno din ng isang komunidad.

Kapatid: Chapter 1

Tatlong taon na ang nakakaraan pero simula noon ay parang wala pa rin pagbabago ang nagaganap. Pilit sinusubaybayan ang mga pagbabago na maaring maganap subalit ako'y bigo pa rin.

Mga pangyayari sa loob ng isang sistema, sa loob ng isang maliit na komunidad at sa loob ng isang samahan na wala namang direktang relasyon sa isa't isa: Buhay Trabaho.

Magkakaron ng isang malaking pagbabago sa loob ng isang sistema na hindi pa talaga naisasaayos kung ikukumpara sa mundong ginagalawan. Naatasang maging miyembro ng mga hurado upang siguraduhing maging maayos ang lahat kahit na ikaw ay isa lamang sa maliliit na mga tauhan. Sa akalang suportado ka ng taong sumasaklaw sayo subalit bigo.

Ang proseso na ginagawan ng tamang direksyon ay hindi naman talaga dapat sa'yo at wala kang sapat na kaalaman para dito na ang higit na nakaalam ay ang taong sumasaklaw sa inyong maliit na samahan. Kinausap isang linggo bago ang konsultasyon para mapag-aralan ang iyong nilikha subalit hindi pa rin nagawang pag-aralan. Dumating ang takdang araw, dumating na lang at napansing andyan na ang mga taga subaybay at ikay tinawag, akala mo ay may sagot ng hain sayo subalit bigo pa rin. Inatasan na makipag-usap sa kasamahang pantay lamang ang kaalaman sa sistemang kinagisnan.

Nauwi na lamang sa pagkukusang loob na sumangguni sa mga taga subaybay at hingin ang kanilang payo. Kalahating araw na pagsasaayos at sa awa naman ay natapos din ang isang magulong sistema.

Kapag naisaayos na ang lahat ng ito, ay siyang magiging batayan ng buong sistema at dapat na sundin. Kung sakaling masulyapan ang kamalian sa sistema, ang gumawa ang siyang tatanungin. Subalit bakit naman ang taga-gawa ang masasalang sa interogasyon na ito kung siya ay napag-utusan lamang taong nararapat na may akda ng sistemang kanyang ginagalawan. Kung dumating man ang araw na iyon, walang atubiling ibabaling ang lahat sa taong nararapat na may nag-aari nito.

Kung akala mo ay laro lang ang lahat ng ito at hindi mo gagawin ang iyong parte, ay magisip-isip dahil sa araw na iyon walang ligtas ang sinu man. Kung ang dahilan mo ay marami kang gawain, isang kang baliw! Dahil hindi nauubos ang ating gawain sa araw-araw, ito'y mauubos na lamang sa araw na tayoy wala na sistemang ito. Pagsasaayos ng iyong oras at pagtugon sa may importansya ang kailangan, isa ka pa namang namumuno pero hindi ka makapagbigay ng tamang halimbawa sa mga nasasakupan mo. Isa ka talagang malaking kamalian sa sistemang ito.

Just the TWO OF US

Dahil sa espesyal itong araw na ito sa nag-iisang haligi ng tahanan, gusto kong ibahagi itong kantang ito sa lahat ng TATAY sa buong mundo at lalo na sa aking tatay...

Bukod sa ating mga nanay, ang ating mga Tatay ang isa sa malaking impluwensya sa buhay natin habang lumalaki tayo.. Meron nga lang satin na hindi naging maganda ang karanasan sa kanilang mga Tatay habang lumalaki.. May iba't ibang paraan din ng pagpapalaki satin ang sarili nating mga Tatay at sariling interpretasyon natin kung anu ibig sabihin nito.. Pero isa lang masasabi ko sinubukan pa rin nilang gampanan ang kanilang pagiging AMA sa atin..

Para sa Tatay ko.. Kamusta ka na dyan?? Happy Fathers Day nga pala.. Panu ba ang celebration nyo dyan sa itaas??

Isa ito sa mga paborito kong kanta lalo na kapag gusto ko medyo emo-mode ako.. Minsan napapaiyak din ako nito..

Isang magandang kanta tungkol sa relasyon ng Ama sa kanyang anak.. Saludo ako sa inyo dahil natiis nyo kaming mga anak nyo kahit makukulit kami..

"Just The Two of Us"
by: Will Smith

Now dad this is a very sensitive subject
From the first time the doctor placed you in my arms
I knew Id meet death before Id let you meet harm
Although questions arose in my mind would I be man enough
Against wrong choose right and be standin up
From the hospital that first night
Took a hour just ta get the carseat in right
People drivin all fast got me kinda upset
Got you home safe placed you in your basonette
That night I dont think one wink I slept
As I slipped out my bed to your crib I crept
Touched your head gently felt my heart melt
Cause I know I loved you more than life itself
Then to my knees and I begged the lord please
Let me be a good daddy all he needs
Love knowledge discipline too
I pledge my life to you

Chorus

Just the two of us we can make it if we try
Just the two of us just the two of us
Just the two of us building castles in the sky
Just the two of us you and i

Verse 2

Five years old bringin comedy
Everytime I look at you I think man a little me
Just like me
Wait an see gonna be tall
Makes me laugh cause you got your dads ears an all
Sometimes I wonder what you gonna be
A general a doctor maybe a mc
Haha I wanna kiss you all the time
But I will test that butt when you cut outta line trudat
Uh uh uh why you do dat
I try to be a tough dad but you be makin me laugh
Crazy joy when I see the eyes of my baby boy
I pledge to you I will always do
Everything I can
Show you how to be a man
Dignity integrity honor an
An I dont mind if you lose long as you came with it
An you can cry aint no shame it it
It didnt work out with me an your mom
But yo push come to shove
You was conceived in love
So if the world attacks and you slide off track
Remember one fact I got your back

Chorus

Verse 3

Its a full time job to be a good dad
You got so much more stuff than I had
I gotta study just to keep with the changin times
101 dalmations on your cd rom
See me im
Tryin to pretend I know
On my pc where that cd go
But yo aint nuthin promised one day Ill be gone
Feel the strife but trust life does go wrong
But just in case
Its my place
To impart
One day some girls gonna break your heart
And ooh aint no pain like from the opposite sex
Gonna hurt bad but dont take it out on the next son
Throughout life people will make you mad
Disrespect you and treat you bad
Let God deal with the things they do
Cause hate in your heart will consume you too
Always tell the truth say your prayers
Hold doors pull out chairs easy on the swears
Youre living proof that dreams do come true
I love you and Im here for you

Chorus to fade
This is a good song dad how much am I gettin paid for this

Kainan sa Dalampasigan

Matapos ang isang nakakapagod na bakasyon namin sa Matabungkay Beach Resort kasama ko sila Ayz, Greenpinoy, Lethalverses, Chroneicon, Kidlat at Damdam kami ay naghanap ng makakainan ng aming tanghalian dahil gutom na gutom na kaming lahat.. At sa dami ng tinuro naming mga kainan ay napadpad naman kami sa Nasugbu Batangas..

Ang galing ng mata ni Lethalverses at nakita niya ang karatulang nakalagay na "Kainan sa Dalampasigan"

Dahil sa tunog pa lang ng pangalan ay masarap na, dinayo na namin ito upang masubukan..

Eto nga pala ang itsura sa loob..


Isang maliit na chapel sa loob na mukhang peaceful naman at tahimik..



Malaki ang looban nito at mukhang medyo may kalumaan na rin at dahil nga naman sa luma na talaga siya.. Ito ang klase ng restaurant na talagang dadayuhin mo at ang kapaligiran ay napapalibutan ng iba't ibang mga puno, halaman at mga bulaklak.. Tahimik na lugar at masarap mag-relax habang kumakain..

Ang pinaka-magandang tanung ay, kung masarap ba naman ang pagkain nila??

Isang Malaking CHECK!!! at sila Ateh ba naman MAGPAPAKABOG sa kanilang mga luto..

Eto nga pala ang mga inorder namin, kung tama pa pagkakaalala ko:

> Ginataang Tilapia - panalo ang lasa, lalo na ng gata nya...
> Nilagang Bulalo - kinumpara ko sa mga natikman ko sa Tagaytay, wala sinabi sa bulalo nila... approve!!
> Lechong Kawali - ayus din ang lasa..
> Bilao (Pritong Bangus, Liempo, Mangga at Talong) - nagustuhan ko dito yung tilapia, yung naghahalo yung alat at asim ng suka..
> Ice Tea (home made) - masarap din siya, kakaiba ang lasa kumpara mo sa mga branded
> Gulaman - panalo din ang lasa...
> Halo-halo - hindi ko natikman pero base sa mga nakatikim panalong panalo ang lasa nito

Ang resulta ng pagkain namain, bochog kaming lahat at hirap huminga na halos sing-tigas ng ulo ang mga sikmura..
Mukhang marami pang ulam na masarap tikman sa Menu nila pero sa uulitin na lang siguro.. Kung magawi man kami sa Tagaytay baka isama namin ito sa pupuntahan namin upang dayuhin..

Mairerekumenda ko talaga ang kainan na ito kung magawi man kayo sa Tagaytay, Nasugbu, Lian o Calatagan, dayuhin at para mapanuyan nyo..

Ilang beses na nga pala na-feature ang restaurant na ito sa mga dyaryo at magazines dahil sa ganda ng lugar at sarap ng luto nila.. Hindi siya bago at sobrang tagal na niya, tingin ko word of mouth lang ang maitutulong ko para maibahagi sa inyo ang sarap na kanilang luto..