Axel City

Crayon Dreams at White Cross

2011-08-11T11:14:00.001+08:00

A friend of mine thought of celebrating his day by making others happy. Doing something like this is not new to us. Together with other friends of ours we planned on where and what are the things to be done.

We have decided to visit White Cross. You might think that it's something similar to Red Cross but it isn't, this institution is a home for children who no longer has parents or was mistreated by their parents. White Cross was founded on September 10, 1938 by Ms. Victoria Lopez de Araneta, located in San Juan, Metro Manila.

We visited White Cross to bring some smiles to children and make them feel that they were not forgotten by society. That there is still a future for them. As we spend a few hours with them, it turned out that this children are the ones who gave us smiles on our faces.

Some even saw their younger self.

A warmth hug that wasn't given to them.

Games for the children

Time to eat

We're happy that we have brought smile to this child's face

A brighter future for them

Last picture taking before we part ways

Thank you for all those who helped us make this possible.

Chicken All You Can at Max's

2011-07-29T21:38:00.000+08:00

How many chicken's can you eat in one sitting?

Chicken is the most famous dish for Filipino's, wouldn't it be great if you could eat as much chicken as you can? Now you can.

Since the great success of Max's Chicken All You Can last 2010, they ones again offered this deal last June 10 - July 10, 2011. For only PHP 199, you can eat all the chicken as want. The chicken served is 1/4 of the whole chicken.

Now, before the promo ends Mia and I should at least experience eating the most chicken we can.

Isn't it there a better place to experience it by dinning at the original and first restaurant of Max's at Sct. Tuason Q.C.

The restaurant isn't like what you see in the mall or other branches. The restaurant itself looks like an old house converted into a restaurant, and its biggest Max's restaurant that I ever saw.

There are private function rooms for special occasions.

This is how the main restaurant looks like.

Let's begin eating.

Mia and I are already full from eating all that chicken.

A total of 8 chickens eaten, 4 each for Mia and I. That's a total of 2 whole chicken.

Now I'm sleepy after eating so much.

Can't wait for next year if they will still launch this promotion. I will try to beat my own record of 4 pieces of chicken eaten. What's your record?

Big Meals for a Big Appetite

2011-06-24T20:29:00.001+08:00

Sumo Sam restaurant, the name itself sounded big. I kept on passing by this restaurant and wondering if the food are good or if they really have big servings. Since I love Japanese food, then I really have to try it out.

They several branches in Metro Manila, but Mia and I got the chance to try out their branch at Shangri-La Plaza.

The Place looks cozy

The place seem to be packed with people, a good indication that the food here might be something to look forward to. Now it's time to order, and I think I'll be ordering my usual just to compare.

The plate and utensils with bamboo chopsticks.

Before the main course, fried dilis which is a little sweet and spicy.

House tea. The cup is bigger than the usual tea cup.

Ebi Tempura. 5pcs for Php 368, priced a little bit higher but the tiger prawn is just the right size. The taste is really good and the right crisp.

Japanese food isn't complete if you don't order Tuna Sashimi. It has 7 slices and priced at Php 208.

Japanese rice. I really love this rice. Php 228, good for 3 persons. Per cup serving is Php 89, ordering the rice bowl is cheaper than buying the per cup.

Cranberry Juice. Better than getting the usual ice tea drink.

Ripe Mango shake.

I usually order Tofu Stake, but to try something new, I ordered Tofu Chop Chop. Served in a sizzling plate with thick sauce which I think is a little bland. I was told by the waiter that this tofu is not the usual soft tofu. I wouldn't recommend this for you guys.

Another new dish that we tried, Bacon Kani - Php 208 (5 pcs.), I think it's a little bit pricy. I think they've put some teriyaki sauce to add flavor. Not bad.

Mia and I enjoying our late lunch.

We already tried our usual dishes and some new ones, maybe next time we will try the dishes since they also have burgers and other nice dishes. Overall I can recommend trying out this restaurant, but with someone or with a group cause they have big servings.

One thing that bothered us was that some of the waiters aren't that courteous at all, especially the lady waiters. They don't say "excuse me", especially taking the empty plates while we're still eating. Another is when I requested for a replacement of the fried dilis because I saw a strand of hair on it, the waitress didn't even said "sorry". While the male waiters are really good mannered. Manners of the waiters in a restaurant is one the things that customers really look into. If customers are not being treated well even though the food is good, they will still be hesitant to return again or maybe suggest it to their friends and relatives.

Freedom Climb 2011

2011-06-22T02:53:00.000+08:00

How did you guys celebrated your Independence Day? Me, I was lucky enough to be invited by my college friend Rose to join the annual Freedom Climb. This event started last 2009 by mountaineers and outdoor enthusiasts as their way of celebrating Independence Day, and was then turned into an annual event, but this year - 2011, it is more special. This June 12, 2011 - Freedom Climb will attempt to summit different mountains simultaneously in a attempt to set a New Guiness World Record.

The Category is: Largest Ascent on a Mountain (Multiple Locations).

The record was set in United Kingdom and Ireland last September 10, 2000 having 600 people simultaneously scaled 112 mountains.

Upon registering, you may choose from the hundreds of mountains which one you would like to join in, but the organizers (FIMO) only allows a group with a minimum of 10 climbers. This is to prevent any accidents or unnecessary incidents during the climb. For us, we were lucky enough to join a group of veteran climbers; S.I.K.A.T headed by Kuya Alex. The chosen mountain, Mt. Irid in Tanay Rizal.

We met with the group in Cubao Q.C. and rode a jeep going to Cogeo, and there we met with other groups riding 5 rented big jeepney's going to the jump-off point at Brgy. Sta. Ines Tanay Rizal on a multi-purpose basketball court. It took us around 3-4 hours ride on rough rode and crossing rivers going there.

Arriving at the basketball court early in the morning.

All the other groups waking up at 6AM for breakfast and get ready for the long hike up-ahead.

Since it was still dark when we arrived at the jump-off point, I didn't noticed that there was a nice river at the back of the basketball court.

The water is really cold and helped me to wake-up after washing my face. This is a sign, that I will be seeing more of this along the way.

A group picture before starting the climb for Mt. Irid.

Here we are as guest for S.I.K.A.T mountaineers.

Me, Dakilang Tambay and Rose (my college friend who invited us for this event).

This is one of the items given to us aside from the shirt during the event. This Bag Tag will also be used to exchange for an I.D Baller signifying that you climb the summit.

Some of the sponsors during the event and this bag tag can also be used as a discount card for the following sponsors.

Official ID during the event, though I never got the chance to fill it up with details needed.

The climb starts. We're already behind the other climbers.

First sighting of the long stretched river that we're going to cross all the way to the top.

First river to cross. A very beautiful site.

We were told that they are bringing this poor pig to the base camp half-way to the summit to be our feast for the night. Mind you, that this pig will also climb the same path that we're going to take. I just hope that this big won't get thin during the climb before they cook her.

Finally we caught with the rest of them. Or maybe it's the other group that caught up to us since we were one of the group who left the jump-off first.

Hey guys wait for me!

Another river to be crossed.

A Carabao (Kalabaw) carrying a couple of logs, maybe to the nearest town.

Finally our first rest. Me and Dakilang Tambay.

The one of the left is actually a chapel.

We're still so far away from our destination.

Oh! Another river to be crossed.

This time it's a little bit difficult, since the water is knee high and the current is a little bit strong.

We found a shallow path and a safer way across.

Wow! A Falls, time for another sight seeing.

The falls is not that big but our group mates are excited to get over there and see it closer.

I guess they were excited to take a dip as well.

Another rest time for us and cooling off as well.

Is it cold in there?

We don't have the right clothes so we just have to settle for a picture with the falls.

The other groups waiting for their turn at the falls.

By the way, it's me with our groupmates. They were also invited along and they accompanied us during the climb. Starting from the right, Gaiver, Jun (red), Gian and Dikoy.

I'm really getting jealous right now.

They're having so much fun without me.

Dakilang Tambay enjoying the nice view.

This is all I can enjoy here at the Kinabuan falls.

Time to get starting, we're still far way from the camp site.

After 5 hours of hike we finally arrived at the camp site.

For the other group it took them less than 4 hours. They've already set there tents.

Guess what we did after reaching the base camp?

Celebration for reaching the base camp and for the last part of the climb tomorrow morning.

One of the natives cooked this for us. Poor piggy.

The dish is called "Niluto sa Buho". It actually tastes like "sinigang", but they only used pork, onion and some vines (according to them). It really tastes good, I even wanted to ask for the ingredients.

Water source near our camp site.

Time to clean myself-up after passing thru mud and getting all sweaty.

After all that long walk and steep climb going to the base camp, this is what I get to experience 6AM in the morning June 12, 2011.

Mt. Tukduan, this is where the other group will climb since all 100-plus people can't fit at the top of Mt. Irid.

Breakfast before the actual climb to the summit.

Whats for breakfast?

Flag ceremony before the climb.

Group picture for those who will climb to the summit. Some chose not to climb anymore, because they will look after the things at the camp or they no longer have the strength to climb. The climb to the summit is another 3-4 hours and will return to base camp, dismantle the tents and go back immediately to the jump-off point. This means that there will hardly be any rests for those who will climb the summit.

Unfortunately, me and Dakilang Tambay decided not to climb to the summit. And since the climb to the summit is considered as a "technical climb", meaning sharp rocks and steep climb included, were in you will need to have a stick for balance, gloves and shoes - which we all don't have.

Since we can't join the final climb, we joined Bagumbuhay (Bong, Jon, Joni, Sir Dixie-Pres. of the group and sorry forgot your name) group for some drinks and told us that it's a good thing we didn't joined the climb because it will be very difficult for first timers like us.

Eventhough we were left behind we still had a nice view on our end.

One final dip before leaving the camp site.

For those who reached the summit, this is there proof.

For me this is the worst part of the climb, being bitten by a Leech (Limatic - native term or Linta). I was bitten by this thing 6 times. Actually it doesn't hurt at all, you will only know you were bitten when you see it on your body or when you see that you are already bleeding.

This is my 2nd time to climb a mountain, but this would probably the hardest of the two. I can't describe the feeling of reaching the summit, but what Rose told me is that we were lucky not come along since the climb was really hard, and the she almost fell of a cliff several times. The rewarding part is that the view from the summit was amazing according to her and sense of achievement in conquering the mountain is hard to describe.

We were all there to set a New World Record, but the best part for us is the experience itself. If we ever really set a new record then that would just be an added bonus for all of us.

Official date for declaring the record by Guiness would be on July. Let us all cross our fingers and hope we made it.

Italian Fast Food

2011-05-03T15:47:00.000+08:00

Fast food restaurants is a big thing here in the Philippines. Everyone wants to get there food and eat it right away. I don't know if it's because we have a fast phased life or are we just always in a hurry or maybe we really like to eat.

I have tried a lot of fast food restaurants but when I came across Ristorante Bigoli, I was surprised that it was a fast food restaurant style and not a fine dinning restaurant.

Ristorante Bigoli is an Italian fast food restaurant (Italian fast food?? that is really something new). You'll wonder how do they do it, because if eat at a fine dinning Italian restaurant you know that you will wait for 30 to 45 minutes before being served, that depends on the food that you order.

Fast food style - pay as your order

The place looks nice as well

Refillable drinks, something that Burger King has stopped doing. I wonder why?

Charles & John

Me and Mia

One of there signature dishes, Italian Chicken (choose from Italian rice or pasta). The taste is actually quite ordinary for me.

Cream Dory with rice. The sauce works well with the fish fillet although I think my cream dory was a little bit overcooked.

Pizza & Pasta combo. You also get unlimited bread sticks for every pasta combo meals.

Italian Chicken with Pasta

This is one of there signature pastas, sorry but I forgot the name. But I can recommend this one for sure.

Bistecca (steak, mashed potatoes and vegies). This is also one of my favorites. The steak is very tender and the mashed potato is really good.

The prices here are really cheap compared to fine dinning but you still can experience a great Italian dish. I can also recommend this as a nice place for dinner with your loved ones for those who doesn't have the budget to eat at expensive Italian restaurants.

You can find Ristorante Bigoli at the top most floor of Trinoma near cinema 7. I don't know if they have other branches besides this one.

The Cheesecake Factory

2011-04-27T20:18:00.002+08:00

Here's another post on my travel in L.A. or should I say food trip. hehe.

Actually I was lucky enough that Gizelle my older brother's friend invited us to have dinner outside since they haven't seen each other for a long time. We really don't know any good place that we want to eat at, so Gizelle and her boyfriend Ryan took us to The Cheesecake Factory, I can't remember the exact place though.

When we reach the place, I was at awe when I saw the place. The outside of the restaurant itself was amazing and looks quite expensive. Arriving we didn't expect to be waiting in line for a long time but there a lot of people who are in queue waiting to be called. The way they call their customers who are waiting in line is new to me, they provide a device to the customers something like a size of a mobile phone and when it's your turn to be called that device (sorry I don't have any picture of the device to better explain it) will light up, meaning that there is an available table already.

Here some pictures of the place outside. Sorry for the quality of the pictures.

That's me and my older brother at the front door.

This is the bench outside while waiting. It was really cold outside during this time.

Tables outside

Once you get inside you will see that they really have a very nice lobby, the place is so cozy and all the lights were dimmed. That's why I can't take good pictures as well inside, because if I use the flash I might disturb the other tables besides us, actually when I tried using the flash the other tables were looking at us.

Entering you will see the line-up of cheesecakes that they offer, and everything looks delicious to me.

Couldn't get a good angle because there were really a lot of people inside.

Now it's time to order. Actually I can't remember what we ordered that night but we had salad, pizza, pasta and cheesecake. While ordering I noticed that the waiters there really talks very fast, in welcoming us and asking for the orders. They all seem to be in a hurry. Well, they do have a quick service. I was also impressed that when taking our order, they don't write them down as to what I am used to here in the Philippines, they memorize our orders and repeat it afterwards. That is a very sharp mind and very good training. Good thing there were no left-out orders when the food arrived, not unlike some restaurants in the Philippines who is a trying-hard, memorizing the orders and forgetting it at the end, or even worst for those who writes down the order and still make mistakes with the order. I know, I've experienced this a lot of times. It all boils down to extensive training of people.

Unlimited bread as appetizer. Complimentary.

This is my order. There's a lot of cheese right? I know, because when the waiter was putting cheese on it, I wasn't able to tell him to stop. I was so accustomed that the waiter will just make their own assumption as to how many to put, but I'm here in the U.S and the customer is always right.

The salad was really great, too bad I was already full.

Me and my older Brother.

Ryan, Gizelle and my older Brother.

I just wished they also have a restaurant branch here in the Philippines, I would love to eat at this place again and try out the other food on the menu.

Chowking in L.A.

2011-04-19T23:26:00.001+08:00

Filipino food and restaurants are really making their way into the international market, just like one of the most famous food chains in the Philippines - Chowking. I was a bit happy seeing Chowking in L.A because it kinda make me feel proud of how Filipino's are succeeding abroad.

One thing that I noticed when visiting fast food chains they have different menu's per country.

Eating at Chowking somewhere in West Covina, I noticed that their menu is not like what they offer in the Philippines. There were no Lauriat meals, the noodles and other food choices.

As you can see, the menu is very much different than what is being offered in the Philippines.

Yet still they try to maintain to offer Filipino style of cooking and taste.

Pancit Bihon with Garlic Milk Fish meal.

In the Philippines Chowking claims to be the biggest Chinese fast food restaurant, but in L.A. they seem to be offering more of Filipino style of foods rather than Chinese foods. Maybe this is what we can call marketing strategy. The owners wanted to offer a menu not that will cater more to the taste buds of their target market in that country rather than having a universal menu for each country that they represent.

So when you go to a different country and see a fast food chain that is also available on your country of origin, don't say that "nah! we also have those back at home", you might get surprised that it isn't what you think it is and enjoy it better than you used to.

Mga friends! Sali naman kayo sa ph.churpchurp.com! The more the merrier! Kikita ka pa! #phchurpchurp

2011-04-11T22:45:00.000+08:00

Mga friends! Sali naman kayo sa ph.churpchurp.com! The more the merrier! Kikita ka pa! #phchurpchurp

To Hollywood and Universal Studios

2011-04-08T13:26:00.000+08:00

For a change, I'll be posting an English version for my blog..

They say that when you visit L.A. (Los Angeles) California, there are 3 places that you must go to - that is Hollywood, Universal Studios and Disneyland. Too bad for me I wasn't able to visit Disneyland, but that's fine.

On my first few days in L.A. one thing that I noticed is that commuting is not the best option to travel in this city because bus stops are far apart and it takes time to wait for buses to come, not unless you live in downtown were most transportation is accessible like train stations. Still the best way to get around is to have your own car or rent a car to maximize your traveling time.

To get to downtown L.A Tita Nanette decided we park our car at Union Station and take a train going downtown to save time for looking parking spaces and save on parking fees which is much more expensive in that area.

Some facts: This station has been used several times for Hollywood movies like Pearl Harbor, The Way We Were, Blade Runner, Speed, Star Trek; First Contact, Silver Streak and The Italian Job. The old ticket windows stood in for Miami National Bank in the Leonardo DiCaprio - Tom Hanks caper Catch Me if You Can.

Finally we've reached Hollywood. They say it looks better in the evening because of all the lights and there are more people at night time which will make it difficult for us to go around.

Picture with Cat Woman, just like the cosplayers in the Philippines, though they take pictures for a tip.

Since the famous Hollywood sign is quite far, this is the best picture I can have with it.

Hollywood is not complete without seeing the walk of fame.

me my brother with Marilyn Monroe

Wax figure of Jamie Fox

me & shrek

Our final stop for the day would be going to Universal Studios. Since we lack the budget and time we decided not to take any rides and just see the place from the outside which is not that bad at all.

Since the Universal Studios is on top of a hill, a FREE shuttle service goes around for tourists and visitors.

The trip isn't complete without a picture at the famous globe of Universal Studios.

Feeling star.

This is the main entrance where the rides are at.

Ohh, Johnny Rockets. We already have this one in the Philippines.


King Kong

Time to taste their coffee here.

Haaay, drinking coffee doing nothing. This is the life.

I know that we should've visited this places night time but we have to make use of our time since we're accompanied by friends and relatives. Overall I enjoyed the trip for this day.

Watch-out for my other posts during my visit in California.

Bagong Salta: Los Angeles, California - Taipei, Taiwan stop-over

2011-03-03T05:24:00.001+08:00

May mga ilang bansa na akong napuntahan sa Asya subalit unang pagkakataon kong mapunta sa Amerika. Masasabi kong hindi ako ganoon kasabik na makarating doon, dahil alam ko naman na karamihan ay puro mga gusali lang ang makikita ko doon. Mas mahilig kasi ako sa mga lakad na may makikitang kakaibang kultura, sining at kalikasan.

Ang eroplanong sinakyan namin ay EVA AIR, stop-over namin sa Taipei Taiwan (3-oras na paghihintay) tsaka pa lamang kami tutungong Los Angeles Callifornia (mahigit 12-oras na biyahe).

Ito na siguro ang pinaka-malaking eroplano na nasakyan ko. Una ko agad napansin ay kaibahan nito mula sa mga local na eroplano sa Pinas. Maayos ang pasilidad, maluwag ang espasyo sa paanan at mga Flight Attendant (F.A.) nila. Mapapansin mong mabibilis silang kumilos lalo na sa mga hiling ng mga pasahero nila. Mapapansin mo din na magiliw sila.

Isa ko pang napansin ay kung gaano nila kahigpit na binabantayan ang paggamit ng cellphone sa loob ng eroplano. May isang babae sa harapan ko na gumagamit ng cellphone niya kahit na malapit na kaming lumipad at sinabi na ng kapitan ng eroplano na patayin ang mga elctronic gadgets. Hiniling ng F.A. na yun na patayin ang cellphone niya, at talagang binantayan niya ito hanggang sa makita niyang pinatay na ito. Masasabi mo talagang maganda ang naging pagsasanay nila bilang mga F.A. Bago ko nga pala malimutan, kung hindi ako nagkakamali Taiwanese na eroplano ang EVA Air at lahat ng F.A nila ay mga Taiwanese. Masasabi ko rin na may mangilanngilang magagandang F.A. sa kanila. hehehe.

Rice, Chicken, Gulay, Panghimagas, Cake, Tubig at Apple Juice

Paglapag namin sa Taipei Terminal 2 airport, hindi siya gaanong kalaki, masasabi kong kasing laki lang din siya ng Terminal 2 Centennial Airport sa Pilipinas. Subalit may mga magagandang pasilidad din sila sa kanilang paliparan.

Una ay meron silang libreng gamit ng PC upang makapag-internet ka, syempre facebook agad tinignan ko dito. Subalit magagamit mo lamang ang PC sa loob ng 30-minuto, pagpatak ng 30-minuto ay kusang sasara ang internet browser. Ginagawa nila ito upang mabigyan ng pagkakataon ang iba pang tao na makagamit ng PC. Pero, maari mo uling buksan ang internet browser para magamit itong muli, simula nga lang uli sa umpisa.

Mayroon din silang maliit na lounge na may magagamitan ka rin ng PC at magbasa ng libro sa kanilang maliit na aklatan. Mayroon din silang e-Book para sa mga librong hindi ninyo makita sa kanilang aklatan. At ang malupit sa lahat ay meron silang iPad na pwede mo ring gamitin.

Gate C5: e-Library Waiting Lounge

Libreng gamit ng iPad

eBook Chairs

e-Book

Maliit na Aklatan

Labas ng paliparan

At dahil sa hindi kami pwedeng lumabas ng Taipei Taiwan at wala kaming VISA, hanggang dungaw na lang ako sa labas ng bintana. Naka-dungaw ako mula sa smoking area ng airport na air ventilated kung saan pumapasok ang hangin mula sa labas at masasabi kong napaka-lamig sa labas ng Taipei.

Abangan nyo ang post ko sa mga unang araw at karanasan ko pagdating ko ng L.A.

Manila Beer Rock On Manila Salu-Salong Pamilya

2011-02-01T00:14:00.001+08:00

Noong ika-16 ng Disyembre taong 2010 ginanap ng Manila Beer sa Hard Rock Cafe ang pagtatapos ng kanilang "Rock on Manila Concert Tour" sa ilang lalawigan sa Pinas. Kasama ng labing-dalawang mga banda: Parokya ni Edgar, Rico Blanco, Sanwich, Kamikazee, Franco, GLOC9, Calla Lily, General Luna, Hilera, Imago, Typecast and Paraluman, nagpasaya ang Manila Beer ng labing-dalawang pamilya mula sa "Bukas Palad Foundation".

Sinimulan ang kasiyahan sa pagliliwanag ng Christmas Tree, pagkatapos ay sinamahan ng mga banda ang bawat pamilya sa isang masarap na tanghalian. Maraming mga palaro at tugtugan ang naganap, sa pagtatapos naman ay binigyan ng bagong electric guitars at salapi ang isa sa miyembro ng bawat pamilya na nagmula ang mga ito sa SRO nationwide tour.

Narito ang mga litrato sa naganap na kasiyahan.

Bago magsimula ang kasiyahan.

Free drinks for invited guests and bloggers.

Mga pwesto kung saan uupo ang mga banda kasama ang mga piling pamilya mula sa Bukas Palad Foundation.

At simulan na ang masarap na kainan hatid ng Manila Beer

Kamikazee at ang kasalong pamilya.

General Luna at isang piling pamilya.

Habang kumakain ay hinarana naman ang mga bisitang pamilya ng Paraluman.

At sa pagtatapos ay tinatawag isa-isa ang isang miyembro ng pamilya upang ibigay ang mga electric guitars at salapi.


Sa pagtatapos ay pinasalamatan ng Manila Beer ang lahat ng mga banda sa matagumpay na concert tour at pamaskong handog sa Bukas Palad Foundation.

Pagkatapos ng pasasalamat, syempre tayo naman ay sumimpleng magpalitrato sa mga paborito nating banda.

Kasama si Bea - drummer ng General Luna.

Syempre ang buong banda ng General Luna.

Raymond Marasigan

Madeline - lead singer ng Paraluman.

Axel (ako), Antukin at Jeck

Salamat sa Manila Beer at naway magpasaya pa kayo ng marami pang mga tao.

Run for Pasig 10.10.10

2010-10-10T23:18:00.001+08:00

Nabalitaan nyo naman siguro ang event na itona ginanap kaning umaga? Ito ay isang fund raising activity upang makalikom ng sapat na salapi upang matulungang maisaayos ang ating makasaysayang Ilog Pasig. Bukod sa pagiging fund raising activity nito, nilalayon din nilang makamit ang pinaka maraming runners (tinatayang 120,000 runners) sa isang event sa "Guiness Book of Records".

Mayroong tatlong kategorya ng pagtakbo; 3Km - 5Km - 10Km run. Ang pagsali ay ginawa online o maaring pumunta sa mga bench stores at ROX. Maari kang sumali sa maliit na halagang PHP 250 sa kahit anu mang kategorya, mas mura kumpara sa ibang mga running events.

Starting Point sa bawat kategorya:
3K - SM MOA (Jose Diokno Blvd. cor. Bayshore Ave.)
5K - CCP Complex
10K - Ayala Ave. cor. Makati Ave.

Mayroon din namang premyo sa mga kalahok ng karera:
Award        5KM                        10KM
1st            PHP 5,000 each          PHP 7,500 each
2nd           PHP 3,000 each          PHP 5,000 each
3rd            PHP 1,000 each          PHP 2,500 each

Inasahang magsimula ang karera kaninang ala-6 ng umaga. Nagtungo kami ng alas-kwatro ng umaga at inakala naming maaga pa, subalit pagdating pa lamang ng Ayala Ave. ay napaka-haba na ng trapiko. Inabot kami ng mahigit isang oras makarating lamang sa Mall of Asia (MOA). Libre din ang pagsakay ng mga karerista sa MRT.

Malapit nang magsimula ang karera ay makikita pa rin ang dami ng tao na nanggagaling ng MRT station papunta ng MOA.

Nasa 4KM na ang naitakbo namin

Lakad na lang palapit sa Finish Line, dami na kasi tao masyado sa dulo.

Salamat kay Nhel (naka-green) sa mga litrato

Friends from Red Rush and Nats

Porselas para sa mga nakatapos ng karera. Gawa ng mga taga Bayanijuan sa Southville 7.

Sana matapos nitong event na ito ay magkaron tayo muli ng magandang Ilog Pasig. At sana hindi lamang dito magtatapos ang ating pangangalaga sa ating kalikasan.

Marlboro Red Rush 2010

2010-10-03T16:47:00.000+08:00

It all started with signing up online at http://malboro.ph and with that I have experienced one of the best things in life, driving a real race car.

I was surprised that someone called me on my mobile phone using a land line telling me that I was picked to be one of the finalists for the Marlboro Red Rush. They asked me to present documents that made me a little suspicious, but hey! I tried and lucky for me. We're scheduled for an exam, "Psych Exam" (damn do I look crazy?!?!). Oh well, the test was too damn long like being back to school; but the best part is the driving test. I never knew I could get so nervous driving a car, because someone was inside the car with me and checking how I drive. It was not a test of speed but more of safe and steady driving.

I was also able to meet some friends during the exams; Jozen, Nikkon and Alma. Exchanged numbers so that if we ever get called in for the Final 60 we can meet-up again. Luckily Jozen got a call, and then Alma, I was the last one to get called in. Yes!!!

Our meeting place was at Toyz Bar in Fort Strip at Bonifacio Global City. Had some breakfast (FREE). Able to meet all the participants and everyone is so excited, you can really feel it in the air. They briefed us on what will happen for the day and that we have surprises waiting for us at the hotel. We then, left for Clark Pampanga to stay at Hotel Vida.

When we went inside a big tent for our registration, and there right in front us are the surprises.A very nice, red Ferrari Sports Bag. Inside were a racing suit, biker gloves, balaklava and our dry-fit shirts. COOL!!

We were are so excited to try out all the racing gears.

The briefing started on what will be challenges in-store for us. It was explained to us by JP Tuazon of "Tuazon Racing School", a very famous racing school in the Philippines.

This is what the race courses will look like during the challenges.

We already checked-in our rooms. We were all treated like VIP's, everything was provided especially the food. hehehe.

The following day July 16, Friday, we already wore all our racing gears for the activities for the whole day and mind you its a 12hours activity. Damn!!

The activity was held at Clark International Speedway.

Registration before the challenges

When we went inside, everything was so amazing. Seeing all the race tracks and race cars to be used. We can't be any more exciting than this.

Before we started everything, we were group into teams. Each team is based on colors, ours was "Gray Team", woohoo!! Go GRAY!!

The activities lined-up are:

4x4 Challenge

Autocross Challenge

Red Rush Simulator Challenge

After the simulator challenge, had a group picture

Karting Challenge

Precision Drift & Paint Ball Challenge

Being briefed by my drifter being going through the challenge.

Inside the race car for drifting

Off Road RC Challenge

Red Rush Boot Camp Challenge

From all the 60 participants Marlboro will pick the FINAL 6 that will go to ITALY and participate in another challenge against other countries. The criteria for winning is having the best time in all challenges and especially the participant should have good ATTITUDE!!

After all the challenges we were treated to a party, eat all you can and drink all you can!! wohooo!!

Awarding of Plaque of participation

Singing with Itchyworms

Drink all you can

With Andy-9 "Andy Manzano"

Sarap ng pulutan.

After party at Nikkon and Art's room

Before the main party, we had lunch at "C" a famous Italian restaurant ni Pampanga.

Together with the ladies and JP Tuazon

After lunch, we had dinner and early party at Cioccolo.

Then they announced the FINAL 6 at "The Mansion" a club in Clark.

The best part of this event is that we all became good friends..

Good Burgers

2010-06-28T22:10:00.002+08:00

Ang unang Burger joint na pinuntahan namin ay ang Good Burger. May iillang mga branches na rin sila sa E. Rodriguez Jr. Ave C5 Pasig, East Capitol Drive, Barangay Kapitolyo Pasig, One Kennedy Place, Annapolis corner Ortigas Greenhills at ang pinuntahan namin ay sa Sikatuna Branch (Maginhawa St., Q.C.). Loob ang branch na ito kaya medyo mahirap puntahan pero dinarayo naman sila ng mga tao.

Ang nakapukaw sa atensyon namin ay ang patties na kanilang gamit. Hindi siya yung ordinaryong patty na beef patty, mamimili ka sa kanilang Chicken at Veggie Patties. Ang tag line nga nila ay "All Lean. All Good", kung kayat maituturing ninyong healthy burger siya.

Sa laki ng burger na inyong kakainin ay mamimili naman kayo sa Good, Better at Best. Ang Good ay isang patty na parang regular lang na sukat, ang presyo nito ay naglalaro sa Php 60 to Php 95. Ang Better naman ay maihahalintulad sa Quarter Pounder, nagkakahalaga namang Php 70 to Php 105. At ang Best ay Double Patty, na aabot ng Php 85 to Php 120, syempre ito ang sukat na aming pinili.

Pwede rin kayong mamili kung Wheat Buns ang tinapay kung talagang healthy eating ang hanap ninyo, magdaragdag laman kayo ng Php 5 para dito. May side orders pa na Regular Wedge, Cayenne Hot, Chick N' Chips at Veggie Strips upang lubusin na ang healthy eating ninyo.

Ang una sa aming tinikman ay Garlic Barbeque (coleslaw & barbeque sauce), asan na ang garlic dyan? Masasabi kong masarap siya lalo ang kanyang sarsa malasa talaga. Php 100

Margherita Burger (roasted tomatoes, mozza, basil, cheese sauce). Anu daw margarita ba yun, may halong alak? hehehe.. Php 120

Kung kayo ay mahilig sa keso, eto ang para sa inyo. 3 Cheese (cream cheese, mozzarella, cheese sauce). Grabe sa dami ng keso at talaga makikita mong natutunaw siya sa burger mo. Php 120

Ang pwesto nila ay simple lamang at hindi magarbo gaya ng mga kilalang burger joints. Pero malinis naman kahit simple lang ito.

Sa kabuuan ay masasabi naming masarap at malinamnam ang mga burgers nila. Ang mga burger nila ay grilled kung kayat mas malinamnam siya. Ang mga klase ng burger ay kakaiba at higit sa lahat "Marami silang mustard", ayon kay Mark. hehehe.

Maraming salamat nga pala kay Kuya sa serbisyo nila at maayos na pakikitungo habang ginagawa namin ang aming dokumentaryo.

At ang pinaka magandang bahagi ng aming dokumentaryo. Panoorin nyo na lang ang video comments namin. Pagpasensyahan nyo na lang ang pagkaka-edit ko dahil bagohan lamang ako sa pagsasagawa nito.

Burger Rating:

Ambiance = 3.5 chairs
Burger = 4 spoons

Total Burger Rating = 3.75

The Quest for the Perfect Burger

2010-06-27T23:06:00.000+08:00

Nagsasawa na ba kayo sa iisang lasa ng Burger na inyong natitikman? Ako oo, sawa na ko sa mga burger na natitikam ko. Yung mga burger na nabibili nyo sa pinakamalapit na fast food chain (bawal magbanggit ng pangalan baka mapakulong ako, pero alam nyo na siguro kung anu yung mga yun) dyan sa kanto.

Kung kaya't sampu ng aking mga kaibigan na nagsimulang maghanap ng masarap na burger, ayon sa kanyang napanood ay naisipan naming tumikim naman ng ibang putahe ng burger.

Susuungin namin ang iba't ibang sulong ng kanto sa ating ciudad upang tikman ang mga kakaibang luto ng burger. Ito man ay kilala na o hindi pa. Sa paglalakbay na aming gagawin ay pipilitin namin magbigay ng aming mga komento ukol sa mga burger na aming matitikman. Syempre, wag nyo na lang masyadong seryosohin ang aming komento dahil hindi naman kami bihasa sa larangan ng pagkain, kahit na mahilig talaga kaming magsikain.

Sa bawat paglalakbay namin ay makikilala nyo ang mga miyembro ng aming samahan na tatawaging "Burger Busters", ito ang tawag sa mga taong mahilig kumain ng burgers (syempre gawa-gawa lang namin yun). Tumatanggap din kami sa mga mungkahi na inyong maaring ibigay saamin at kami na ang bahalang humusga dito. Maari din kaming tumanggap sa gustong mag-sponsor saamin at sa mga donasyon na maari ninyong ibigay.

Sana ay abangan ninyo ang aming pakikibaka sa aming The Quest for the Perfect Burger. Sa susunod na post ko ay ilalagay ko na ang unang burger joint na aming napuntahan.

Jatujak

2010-06-09T21:22:00.001+08:00

Matagal akong napahinga sa pag-blog ko at sobrang huli na ang post na gagawin kong ito. Aking ibabahagi ang nakainan naming restaurant para sa mga gustong makasubok ng bagong putahe.

Ang Jatu Jak (Cha-tu-chak) ay isang restaurant sa SM The Block - Q.C. sa ika-apat na palapag. Ang putahe nila ay "Thai Food". Dagdag na kaalaman; ang pangalang Cha-tu-chak ay nagmula sa pangalan ng isang sikat na pamilihan sa Bangkok Thailand. Kung kayo ay mapasyal sa Bangkok dito ko rin kayo mairerekumenda na mamili ng pasalubong dahil mura ang bilihin dito, maihahalintulad din ito sa Divisoria ng Pilipinas.

Kung gusto nyo rin makatikim ng mga pagkaing delicacy ng Thailand, sa Cha-tu-chak din kayo maaring pumunta.

Kao Pa Moo - Fried Rice, Chicken Pork and Shrimp.

Crispy Pork w/ Selantro (Kinchai) - Kamatis, Pipino, Sibuyas, Sukang matamis.

Chicken Pandan, a must try.

Pad Thai Shrimp, paborito ko ito sa lahat kaso medyo nanibago ako sa lasa ng Pad Thai nila.

Para sa pamatid uhaw, Mint and Lemon Grass.

Thai Iced Tea

Sa kabuuan, ang lasa ng pagkain ay swak sa panlasa at ang presyo ng pagkain ay sulit naman sa bulsa.

Suungin ang Mt. Pinatubo

2010-05-23T14:45:00.001+08:00

Dahil sa pangarap ko talagang makapaglibot sa maraming lugar sa Pilipinas hanggat buhay pa ako, ginawa kong panata ang makalibot sa iba’t ibang parte ng Pilipinas ng magsimula ang 2010. At nang magsimula nga ang taong ito ay puro gala na ako sa iba’t ibang lugar, may mga pamilyar na lugar subalit may mga lugar pa rin na hindi pa napupuntahan.

Para sa taong ito, kakaibang bakasyon ang aking pinatulan. Ang pag-akyat ng bundok. Hindi gaya ng tipikal na pagpunta sa mga sikat ng dalampasigan upang maligo. Eto ang mas maituturing ko na bakasyon.

Sa totoo lang ay sabit ako sa lakad na ito, ng ayain ako ng isang kaibigan, itago na lang natin siya sa pangalang “C”. Ako’y nagpapasalamat at naaya niya ako ditto.

Ang nag-ayos ng lakad na ito para sa amin ay ang Travel Factor, nagsimula ang kalbaryo ng ika-2 ng umaga dahil aabutin ng tatlong oras mula Maynila hanggang Capas Tarlac kung saan kami ibababa sakay ng Van. Nang dumating kami sa Capas Tarlac ay nagparehistro na kami sa Tourism Office at kinuha ang aming mga ID.

Eto nga pala ang aking ID. Astig noh?

Mula sa Toursim Office ay sumakay na kami sa 4x4 jeep papunta sa trekking path.

Eto ang unang bumungad samin.

Simula na ng biyahe sakay ng 4x4 Jeep

At syempre ang masukal na daanan ay hindi mawawala.

Inabot ng mahigit isang oras ang biyahe mula sa Capas Tarlac patungong trekking path. Pero eto naman ang magagandang tanawin an gaming nakita. Kung pupunta kayo dito siguraduhing may shades, sombrero at sun block kayo ah.

At akalain mo naligaw si Pia Cayetano sa Aeta Village na ito. Binoto kaya nila si Pia?

Tanawin sa tapat ng Aete Village.

At sa wakas ay narating din namin ang trekking path. Dito muna kami hihintayin ng aming 4x4 habang inaakyat namin ang Mt. Pinatubo. May Kubo dito at palikuran para sa mga gustong magbanyo.

At eto na ang simula ng aming paglalakad. Hmmm, Young Age 15mins, Middle Age 18 mins at Senior Citizen daw ay 20mins ang lakad patungong bunganga ng Pinatubo. Kaso ibaot ata kami ng 30mins ng mga kasama kong nagpahuli sa grupo namin, anu kaya tawag samin? Imbalido na ata yun. hehehe.

Isang paalala sa mga bisitang tulad namin.

Simulan na ang paglalakad.

Daan patungong...

Kung kayo ay nauuhaw na sa paglalakad at sa init ng araw, dito masarap magpalamig kahit saglit. Ang sarap ng tubig, hindi mo maihahalintulad sa mga nabibili nating bottled mineral water. Eto ang orig! Malamig dahil sa galing sa tuktok ng bundok. Muntik na nga ko mag-uwi nito at magbenta sa Maynila ng "Pinatubo Mineral Water", patok sigurado yun.

Bago ko nga pala makalimutan, eto nga pala si Manong (nyak! sensya na, nakalimutan ko pangalan ni manong eh), siya ang aming gabay sa paglalakad na ito. 1992 daw nagsimula ang turismo dito sa Pinatubo, isang taon matapos siyang pumutok.

Ayun, narating na rin namin ang Crater ng Pinatubo.

At syempre hindi mawawala ang mga magagandang kuha ko sa napakagandang tanawin na ito. Hindi ko akalain na ganito pala ito kaganda. Medyo sariwa pa isipan ko kasi ang panahong pumutok ito, bata pa ako nun kaya akala ko umuulan ng nyebe nun, yun pala ay mga abo galing sa Pinatubo.

Mayroon nga palang bar dito para bumili ng inumin at mga softdrinks, nasa Php70 ang isa. Mahal pero kung iisipin mo ang init at uhaw mo mura na rin siya.

Napakalamig ng tubig sa lawa sa loob ng bunganga ng bulkan, masarap pampawi ng init at pagod sa biyahe namin. Ingat nga lang kayo dahil nasa tatlong daang talampakan daw ang lalim ng lawang ito. Ang mababaw na parte ay maliit lamang at bigla na itong lalalalim.

Ang ilan nga pala sa mga kasama namin ay mapalad na nakatawid sa kabilang bahagi ng bunganga ng Pinatubo. Sa parte ng pinuntahan namin ay malamig, dito sa parteng ito ay mainit naman pati ang tubig. Nakapag luto nga daw ang mamang bangkero dito ng nilagang itlog sa init.

Matapos ang lahat ng pagod, sa Capas Tarlac sa tabi ng Toursim Office ay mayroong SPA kung saan pwede kang magpahinga upang mapawi ang iyong pagod. Pwede kang magtampisaw dito sa kanilang "Mud Pool".

Pwede ka rin magbabad sa "Volcani Ash" SPA nila.

Maari din naman sa isang simpleng masahe lang.

Kapag nagawa mo na ang lahat ng iyan, pwede mo ng sabihing "I Conquered Mt. Pinatubo!".

Ang buong package nga pala para sa 12 katao ay inabot kami ng Php2,300 bawat isa. May tawad na ito dahil ang orihinal na bilang namin dapat ay 30 katao. Kasama na dyan ang VAN, 4x4 ride, paggamit ng palikuran sa SPA, Guide, Environmental Fees, Travel Insurance, Toll Fee at yung ID ko.

Sana ay mabisita niyo rin ito.

Comelec to put up TV screen monitors at canvassing centers

2010-04-28T21:23:00.001+08:00

Isang maganda balita mula sa COMELEC. Maglalagay daw sila ng mga TV screens sa mga canvassing centers upang mas mabantayan hindi lamang ng mga poll watchers kundi pati natin ang resulta ng mga boto habang ito ay nagaganap.

Nakakatuwang isipin na gumawa sila ng ganitong hakbang upang masigurado ng mamayang Pilipino na mas magiging maayos at mabilis ang magaganap na Poll Automation Election sa ating bansa. Ang dapat na lamang nating abangan sa araw ng ika-8 ng Mayo ay ang resulta ang ihahalal na bagong Pangulo at mga bagong opisyal ng Pilipinas.

Para sa kabuuang detalye, minarap ko ng kopyahin ang artikulo o maari kayong bumisita sa Politics Inquirer.

Watchers and poll watchdogs will be able to see the canvassed results as they come in on May 10 through large screen monitors and projectors that the Commission on Elections has agreed to install at all canvassing centers.

MANILA, Philippines—Watchers and poll watchdogs will be able to see the canvassed results as they come in on May 10 through large screen monitors and projectors that the Commission on Elections has agreed to install at all canvassing centers.
The Comelec agreed to put up the monitors after representatives of the Makati Business Club and information technology groups met with Election Commissioner Gregorio Larrazabal on Friday to discuss their proposals on the monitoring of the canvassed results of the May 10 automated national elections.

Their suggestions were aimed at ensuring that the transmitted tallies reflect the ballots fed into the Precinct Count Optical Scan machines, which are being used for the first time in nationwide elections to scan ballots and count the votes for the various candidates.

The PCOS machines—82,200 were ordered from Smartmatic TIM Corp.— will read and record the votes cast using machine-readable ballots. At the end of the voting day, the machines will print 30 election returns and transmit the results to various servers for canvassing and consolidation.

Aside from putting up large screen monitors, the election stakeholders also urged the Comelec to allow parallel manual count of ballots for the presidential, vice-presidential, and mayoralty races.

Larrazabal said the Comelec agreed to place large-screen projectors at the 1,637 municipal canvassing centers, which will show the results from the precincts after the polling ends at 6 p.m. of May 10.

The Comelec, he said, does not have to buy projectors since most of the municipalities have one.

“Or they can borrow from NGOs (non-government organizations). We will check with the local government units if they have it,” he said.

Gus Lagman, a convenor of transparentelections.org who attended the Friday meeting, said they were glad that the Comelec agreed to their proposal to place large screens at the canvassing points. This, he said, will make the canvassing more transparent.

“We are trying to help the Comelec and make elections credible. Our objective is not to criticize Comelec,” he said.

The Comelec, he said, has yet to agree to hold manual partial count of the votes to be done by the Board of Election Inspectors before the proclamation of the candidates.

The Comelec, last week, thumbed down the proposal, saying this would slow down the canvassing and the proclamation of winners.

The MBC and its allied groups said the manual parallel count for president, vice-president, and mayors, will only take 3-5 hours, depending on the size of the precinct.

It would not delay the announcement of results and would discourage losing politicians from thinking that the machines were rigged.

About 50 million Filipinos have registered to vote in the 76,000 precincts using counting machines that would tabulate and transmit results electronically.

If the Comelec approves the parallel manual count, it could do away with the random manual audit of the ballots, Lagman said.

He pointed out that there is no legal barrier to the parallel manual count. “It's not in the law, but it's not prohibited,” he said.

Should the Comelec agree to their proposal for a manual count, the civil society organizations would be willing to help the poll body craft the rules, Lagman said.

Bangko Mo - Bangko Ko

2010-04-10T23:09:00.001+08:00

Bata pa lamang ako ay namulat na ang aking pag-iisip sa pagbabangko, dahil ito sa aking ina na nagtatrabaho sa bangko noon. Subalit nabili na ito ng isa sa pinakamalaking bangko sa Pinas. Marami na rin akong mga bangko sa na nabisita. Ngayong nasa edad na ko na ako ay isa sa mga cliente ng mga bangko ito, ay mas naikukumpara ko na ang mga serbisyo nila - lalo na yung mga may "branches".
Huling araw na upang bayaran ang aking "Credit Card" ng puntahan ko ang isa mga branches ng bangkong ito sa Global City. Napansin ko na maliit lamang ang branch nila doon. Pagpasok ko sa loob may iilang mga cliente rin na nag-aantay. Pumila ako sa "teller" at nag-aantay na sumunod. Pagdating ko sa teller ay pinaiwan ang aking payment slip at sinabing antayin na ako'y tawagin. Ako'y umupo naman habang binabasa ang mga properties for sale nila (kala mo naman may perang pambili.. lolz!!). Lumapit sa akin si manong guard at inalok ako kung gusto ko ng juice o kape - dahil sa inaantok na ako ay kape ang pinili ko.

May isang grupo ng mga lalake doon na hiniritan si manong guard, "wala ba kayong red horse dyan?". Napaisip ako bigla, "oo nga noh!!" hehehe.

Ang punto ko lang naman ay, sa tagal ko ng nagbabangko ay ngayon lang ako naalok ng kape o kung anu mang inumin. Hindi ko alam kung dahil ba sa naka-kurbata ako nung araw na iyon o ganito talaga ang serbisyo nila para sa kanilang mga cliente. Masasabi kong isa itong magandang halimbawa na tinatrato nila ng maayos ang kanilang mga cliente. Sana nga lang lahat ng cliente ito, maging naka-tsinelas man sila o naka-pormal na kasuotan. At sana ay hindi lang ito gawain ng iisang branch nila kundi pati sa iba pa nilang mga branches.

Eto nga pala yung bangko na aking sinasabi.

Sana ipagpatuloy ninyo ang magandang serbisyo hindi lang pagkaharap ang cliente pati na rin sa mga transakyon nila.

May mga komento nga rin pala ako sa ibang bangko na nabisita ko na. Hulaan nyo na lang kung alin doon, maaring may kaparehas sila o wala.

1. Kapag pumila ka ay bibigyan ka ng numero bago ka tawagin. May mga babasahin pa minsan upang hindi ka mainip.
2. Mayroong pina-iiwan na lamang ang transaksyon mo sa teller at hintaying tawagin ang pangalan.
3. Naka-tayo ka ng matagal sa mahabang pila habang inaantay na ikaw ang sumunod. Kadalasan pa ay nag-offline pa ang system nila. Kadalasan pa ay bagal ng transakyon mo sa kanila.
4. Mayroong kapag may iba ka pang puntahan ay pwede mong iwan ang transaksyon mo sa teller at balikan na lamang ito sa kanya dahil sa haba ng pila.
5. Pagkatapos ng transaksyon mo ay bibigyan ka nilang plastik na may smiley. May paghuhulugan ka na dalawang butas. Yung isa SAD FACE, yung isa HAPPY FACE. Ilalagay mo doon kung natuwa ka ba o hindi sa kanilang serbisyo.

Halata naman siguro kung alin dyan ang pinaka-malala. Sana lang ay baguhin nila ang kanilang sistema sa pagtanggap ng kanilang mga cliente. Dahil sa baka tubuan ka na ng ugat sa kaantay na sumunod. Hindi ko lang alam kung kumpiansa sila sa bilis ng kanilang serbisyo o sobrang pagtitipid iyon sa mga upuan, papel na numero o digital na numero. Tapos nagloloko pa madalas ang kanilang "Software System".

BIG MOUTH

2010-04-01T11:24:00.001+08:00

Kami ay nagbakasyon sa Boracay upang makapag-pahinga at makalayo sa lahat ng mga problema sa Maynila. Naging maganda naman ang aming pamamalagi dito. Sinulit kahit papano at kumain ng sobra, lalo na ang mga buffet na seafoods. Subalit ang hindi naman nagustuhan ay UNA: nang kumain kami ng hapunan sa Big Mouth. Kami ay gutom na gutom na at wala ng makainang iba dahil sa dami ng tao doon. Kaya nakita namin itong kainan na ito at sinubukan dahil mukha namang masarap, marami ding tao at tama lang naman ang presyo ng pagkain.

Subalit ang hindi naman nagustuhan ay. Sa aming walo yung pagkain namin ng kaibigan ko na 6pcs. ng Fried Chicken ay hindi pa dumarating. Nauna naman kaming magbigay ng order namin, pati pa ang kabilang lamesa ay naunahan pa kami. Siguro naman ay hindi ganun kahirap lutuin ang Fried Chicken para abutin sila ISANG ORAS. Grabe nag-init ang ulo ng kasama kong si Greenpinoy at nilapitan na talaga sila dahil gutom na gutom na talaga kami nun.

Buti at kahit papano naisip na rin nilang ihanda ang mga side dish nito para makapagsimula man lang kaming kumain. At para naman konting papuri sa kanila, nadagdagan ng isang Fried Chicken, 1 rice, side dish at lumaki ang drinks namin. Kahit papano marunong naman silang bumawi sa mga pagkukulang nila. Pero sobrang bagal pa rin, sana lang ay maayos nila ang kanilang serbisyo.

Gaya nga ng pangalan nila, mapapa-BIG MOUTH ka sa galit sa kahihintay.

Pero mukhang ayos tong Halo-Halo nila.. Ang laki, hindi na nga lang namin nasubukan dahil sa inis namin at dahil busog na rin kami.

Eto para mas kita nyo.

Boses Ng Masa

2010-02-23T22:53:00.001+08:00

Naipahiwatig mo na ba ang mga saloobin mo? Naibahagi mo na ba ang nilalaman ng iyong isipan? Kung hindi pa ay maari mo itong gawin sa palabas ng GMA 7 na Unang Hirit.

Sa isang segment ng show na ito ay binibigyan ng pagkakataon ang mga tao upang ipahayag ang kanilang mga saloobin at mga opinyon sa iba't ibang isyu na kanilang pinag-uusapan. Ito maaring maging tungkol sa pulitika, kalusugan, relihiyon at kung anu-ano pa. Ipapalabas lamang nila ang isyu sa TV at maari na kayong magbigay ng opinyon nyo sa pamamagitan ng pag-text sa kanila. Kapalit naman ng pagsali at pagbigay ng inyong mga opinyo ay mabibiyayaan kayo ng iba't ibang papremyo. Magmula sa TV, damit, appliances at mga pagkain.
Salamat sa palabas na ito at sa aking kaibigan na si Raizel ay nagkaron ako ng pagkakataon upang manalo sa palabas na ito.

Minor prize lamang ang aking napanalunan subalit, hindi na rin masama dahil libre din naman siya eh. Kaso ng sinamahan ako ng isa sa mga staff ng GMA upang ilabas ang aking napanalunan, parang konti daw yung premyo ngayon hindi tulad nung pasko ng aabutin daw ng dalawang push cart para sa minor prize at tatlong push cart naman daw para sa major prize. Nakakapanghinayang nga naman, pero may pagkakataon pa naman ako dahil dalawang beses ka daw pwedeng manalo dito. Kaya pa hinihintay nyo TEXT na sa BOSES NG MASA.

INVICTUS

2010-02-17T00:40:00.001+08:00

Kakauwi ko lang matapos kong makapanood ng sine sa Makati, salamat sa aking kaibigan dahil libre yung movie. Salamat sa premier ticket pass namin. hehehe.

Masasabi kong isa ito sa pinaka-magandang movie na napanood ko. Madadala ka talaga ng main character sa flow ng istorya. Para kang mabibigyan ng bagong pag-asa at lakas ng loob. Sa tingin ko ang istoryang ito ay magandang maging halimbawa sa Pilipinas at sa kalagayan natin ngayon.

Ang istoryang ito ay naganap sa South Africa sa taong kung kelang pinayagan ng bumuto ang mga South African's para sa kanilang Democratic Election. Ito rin ang panahon na si Nelson Mandela (Morgan Freeman) ay kakalaya lamang sa kulungan at nahalal bilang presidente ng South Africa. Dala niya ang pag-asa ng pagbabago mula sa pang-aapi sa kanila ng mga dating namumuno sa kanila.
Sa kagustuhan niyang pagkaisahin at baguhin ang bansa nila ay natuon ang kanyang pansin sa Rugby National Team ng South Africa. Ang rugby ay isang popular na laro sa Europa at iba pang mga first world countries. Ang kupunang ito ay naging simbolo ng mga dating nanakop sa kanila at sa kasalukuyang nanganganib na matanggal para sa darating na World Cup. Ginamit ni Nelson Mandela ang kuponang ito upang pag-isahin ang kanilang bayan at ibalik ang pag-asa sa bawat mamayan na nahahati dahil sa kanilang lahi.

Sa palagay ko ay kailangan ng ating bansa ng isang tulad ni Nelson Mandela upang pag-kaisahing muli ang ating bayan ay wag ng intindihan pa ang pulitika at sariling kapakanan. Sana sa darating na halalan ngayong Mayo 2010, ay magkaron din tayo ng tamang desisyon kung sinu ang ating ihahalal upang baguhin ang lahat. Naisip ko tuloy nung una, na maaring si Pacquiao ang maging simbolo o gamiting instrumento, subalit maraming paraan upang gawin ito.

Magandang pagninilay ang palabas na ito upang mapag-isipan talaga natin kung gusto na ba natin ng pagbabago sa ating bayan o susunod pa rin tayo sa agos nakaraan. Haharap ba tayo sa kinabukasan o maiiwan na lamang.

Sana mapanood ninyo itong palabas na ito.

Isang magandang tula din ang naging inspirasyon para sa pelikulang ito:

Out of the night that covers me,
Black as the pit from pole to pole,
I thank whatever may gods be
For my unconquerable soul.

In the fell clutch of circumstance
I have not winced nor cried aloud.
Under the bludgeonings of chance
My head is bloody, but unbowed.

Beyond this place of wrath and tears
Looms but the horror of the shade,
And yet the menace of the years
Finds and shall find me unafraid.

It matters not how strait the gate,
How charged with punishments the scroll,
I am the master of my fate:
I am the captain of my soul.

by: William Ernest Henley

Hot Air Balloon Fiesta

2010-02-10T20:57:00.001+08:00

Para sa mga naghahanap ng exciting na event para sa darating na Valentines Day, iniimbitahan ko kayong dumalo sa darating na Hot Air Balloon Fiesta sa Clark Freeport Zone sa Pampanga. Ito ay magandang pagkakataon para sa inyo at nang maiba naman ang activity nyong dalawa.

Ang event na ito ay magsisimula sa February 11 hanggang February 14. Ang ticket ay nagkakahalaga lamang ng Php150 ang isa. Maari nyo itong mabili sa gate mismo ng eventa, sa TicketNet at sa Recreational Outdoor Exchange (ROX) sa Bonifacio High Street, Global City.

Maari din kayo magkaron ng pagkakataon na sumakay sa mga Balloon na ito sa halagang Php500 ang isa (kung hindi ako nagkakamali sa presyo). Hindi ba't mas romantic yun kaysa sa usual na dinner date.

At dahil dyan, magkita-kita na lamang tayo dun dahil meron na akong ticket. Hehehe!
Salamat sa San Mig Light at nanalo ako ng 2 FREE Entrance Ticket para dito. Ngayon, sinu kaya ang isasama ko dito kasi dalawa ang ticket ko eh. Hahaha.

Para sa karagdagang impormasyon bisitahin nyo na lang ito Hot Air Balloon Fiesta.

Eto nga pala itsura nung ticket na mabibili nyo, kanina ko lang ito nakuha sa office ng San Miguel.

Vote Wisely

2010-01-07T22:37:00.000+08:00

Sa ilang dekadang nagdaan may isang kandidato na matagal ng tumatakbo ngunit hanggang ngayon ay hindi pa rin nananalo. Hindi napapansin ang mga kaya niyang gawin o mga pangakong maaaring matupad. Totoo nga bang nakalimutan na natin na maaari nya tayong tulungang bumangon muli sa pagkalugmok ng ating bayan. Ang napapansin na lamang ba natin ang mga makabagong paraan ng pagkandidato. Dapat nating simulan ngayon na baguhin ang ating kapalaran sa pamamagitan ng ating boto.

Dahil sa year-end post ko at sa comment ni ARDYEY at sa poster na ginawa ni Ed. E. ay naisipan ko itong entry na to sa aking blog.

Natuwa ako sa poster na toh, subalit ang katotohanan ay kailan nga ba tayo bumoto ng tama? Kailan nga ba natin ginamit ng tama ang ating kapangyarihang bumoto? Nagpapa-impluwensya lang ba tayo sa mga TV ad nila o sa mga kasikatan nila?

Sana sa darating na halalan, "Vote WISELY".

Maligayang Bagong Taon 2010

2009-12-31T23:24:00.000+08:00

Eto na marahil ang magiging huling post ko sa taong 2009 na, dahil papasok na ang taong 2010..
Para sa taong ito na lumipas at sa mga nabisita, nagbasa at nagbigay ng kanilang mga komento sa "Axel City" maraming salamat sa inyo at binabati ko kayo ng Masagana at Masayang Bagong Taon.

Atin ng kalimutan ang nangyari sa nakaraang taon lalo na yung mga hindi magandang nangyari sa atin. Sikapin na lamang nating baguhin ito, wag ng ulitin at lalong pag-ibayuhin ang ating mga sarili. Para naman sa mga naging magandang mga pangyayari, atin sanang ituloy o maari ay higitan pa ito sa darating na 2010.

Kung kaya, ating tandaan...

VOTE WISELY!!!

Pag-REHISTRO EXTENDED

2009-12-19T21:26:00.000+08:00

Dahil sa marami pa sa atin ang hindi pa nakakapag-parehistro, ngayon ay may pagkakataon na kayo. Salamat sa tulong ng "Kabataan Partylist", gumawa sila ng petisyon upang mapahaba pa ang araw upang makapag-parehistro ang ating mga kababayan.

Ngayon, sana bigyan na natin ng panahon upang makapag-parehistro tayo, dahil ito na ata ang pinaka-mahigpit na labanan ng mga kandidato para pagka-pangulo.

Simula sa Dec. 21, Monday hanggang Jan. 9, maari na kayong pumunta sa mga COMELEC offices na malapit sa inyo upang makapag-parehistro.

Para sa mga dagdag na impormasyon, maari basahin na lang natin sa Kabataan Partylist.

iBoto Mo Ko!

2009-12-03T22:32:00.000+08:00

Dahil sa palapit na ng palapit ang eleksyon sa Pilipinas, naisipan kong sumulat ng mga bagay na may kinalaman dito. Nais ko sanang ihatid ang aking saloobin at kung maari ay matulungan ang mga mambabasa ko (kung meron man) na mamili at makita kung anung nagawa o magagawa ng ating mga kandidato. Mas bibigyan ko ng tuon ang ating mga "Presidentiables".

Ang mga nakaraang buwan ay naging mainit simula sa pagsasatupag ng "Poll Automation", sa paglipat ng mga kandidato ng partido, sa paglalahad ng pagtakbo sa pagka-presidente, sa pag-atras ng iba, kung ang iba ay papayagan bang kumandidato ayon sa ating batas hanggang sa mga "Nuisance Candidates".

Lahat ng tungkol sa darating na eleksyon ay pipilitin kong maibahagi sa inyo. Pipilitin ko ring himayin para hindi naman masyadong marami. Uunahin ko ito sa pamamagitan ng pamamahagi sa inyo ng mga listahan ng mga taong kakandidato.

Para sa pagka-pangulo:

Pangalawang Pangulo:

Senador:

Pasensya na at maliit ang mga sulat, para sa mga interesado sa kumpletong listahan ng mga kandidato, maliban sa mga lokal na kandidato ay puntahan lang ang website ng COMELEC.

Para sa mga nagparehistro na upang bumoto maari kayong matulungan din ng site nila.

Sana ngayon ay makaboto tayo ng ayon sa tingin natin na makakatulong sa pag-unlad ng ating bayan at hindi dahil lamang sila ay popular. Hindi rin dahil sa ito nasasabi ng nakararami o ng mga "survey's" dahil iba pa rin yung dahil sa alam natin na sila nararapat.

Ilang araw na nga lang ba bago ang botohan, tara na iBoto Mo Ko!

Pumila ng Maayos

2009-11-20T23:27:00.000+08:00

Nung mga bata pa tayo kapag may mga flag ceremony lagi tayong pinapapila ng ating mga guro ng maayos para maganda daw tignan. Kapag hindi maayos ang pila ang sasabihin ng guro natin, "Ayusin nyo yung pila", "Ideretso ang pila", minsan pa nga "Arms forward, raise" para daw maidercho yung pila natin.

Itinuro siguro satin ito nung bata pa tayo para matuto tayong pumila ng maayos sa mga tamang pilahan pagtanda natin. Sa panahon ngayon mukhang hindi talaga tayo natuto sa itinuro sa atin ng ating mga guro.

Gaya na lamang ng pilang ito sa hintayan ng bus sa Bonifacio Global City. Nagulat talaga ako ng makita ko ang pila na to. Sabi ko nga, teka, saan ba talaga ang pila?!?!

Sa tingin nyo saan kaya talaga papunta ang pila na to? May pahalang, may paderetso na pila. Saan kaya ang ang dulo at saan ang umpisa?

Hindi ba't kay ganda kung kagaya pa rin nung mga bata tayo? Yung mga pila na pinapagawa sa atin ng mga guro natin.

Ngayon ko lang din talaga nakita ang kahalagahan talaga yung mga itinuro sa atin dati nung mga bata pa tayo. Hindi ba't ang ayos tignan at gandang tignan? Sana matutunan natin ito uli kahit na medyo matatanda na tayo.

Kapatid: Chapter 3

2009-11-07T19:50:00.000+08:00

Hindi ko alam kung matutuwa kayo pero, andito na ang ikatlong yugto ng "Kapatid".

Gaya ng pangyayari sa ikalawang yugto, dumating na muli ang isang espesyal na panauhin ng aming komunidad. Gaya din sa ikalawang yugto, ang paghahanda namin ay umabot muli sa dalawang linggo lamang.

Maraming preparasyon muli ang naganap hanggang sa dumating ang espesyal na panauhin. Pinilit tapusin ang mga papeles na gagamitin sa mga pagpupulong na magaganap. Ang isa mga mga miyembro namin ay hindi nakapasok kaagad matapos ang isang mahabang bakasyon dahil sa masamang karamdaman. Dahil sa kagustuhang matapos ang mga gawain ay, pinilit nyang pumasok sa sumunod na araw. Kahit nanghihina ang buong katawan at hindi pa rin gumaganda ang pakiramdam ay pinilit nyang pumasok sa sumunod na araw.

Nagpulong ang aming grupo upang tulungan ay aming miyembro sa kanyang mga papeles dahil siya ang may pinaka-maraming pagpupulong na magaganap. Inabot kami ng gabi para tapusin ang mga papeles, ngunit hindi pa rin tapos. Dahil sa madilim na ay kinakailangan na naming kumain ng hapunan. May mga kasamahan pa kaming nagsasabi na kailangan ng kumain ng aming miyembro na nanghihina upang siya ay maka-inum ng kanyang gamot. Nagbigay na ko aking suhestiyon na magpadala na lamang ng pagkain galing sa labas, subalit sinabi ng aming pinuno na mas matagal pa daw iyon.

Lumipas ang ilang oras, hindi pa rin natatapos ang lahat ng mga papeles. Dumaan na muli ang ibang mga kasamahan at kinukulit nang kumain ang miyembro namin para makainum ng gamot. Ang isa sa mga punong pinuno din ay nagbigay na rin ng mungkahi na magpahinga ng maige ang lahat. Matapos ang lahat, ang nasabi lamang ng aming pinuno "Bakit alam ba ng kasamahang iyan na may darating tayong espesyal na bisita?".

Ang pagpupumilit ng pinuno ay walang katulad, na walang pagpapahalaga sa kanyang mga miyembro.

Umabot na ang araw ng pagdating ng espesyal na panauhin, nagsimula na ang mga pagpupulong, subalit nabalitaan na lamang namin na naitakbo sa ospital ang isa mga miyembro. Dala ng sobrang pagod ay hindi na kinaya ng katawan. Pinaalam sa Pinuno, ang naging tugon lamang nya ay "ok, noted".

Dumaan muli ang isa pang araw ng mga pagpupulong at kulang pa ang mga papeles. Pinilit tapusin ng miyembro ang mga papeles kahit na dapat na siyang nagpapahinga. Ang mga salitang binibitiwan ng pinuno ay puros masasamang salita sa miyembro, ganu ba kalala ang sakit at hindi nakapasok, wag daw siyang gagalitin. Pero kapag kaharap na niya ang espesyal na panauhin ay parang maamong tupa at panay ang pag-aalala sa kanyang miyemro.

Natapos ang lahat ng pagpupulong at hindi nakasama ang miyembro. Sa susunog na linggo ay magkakaroon pa sila ng pageensayo at pag-aaral na kasama pa rin ang espesyal na panauhin at ang pinuno. Hindi alam kung makakasama ang miyembro, dahil kinakailangan niya talagang makapagpahinga.

Matagal nang binalaan ang bawat miyembro sa asal na dinudulot ng pinuno nila. Subalit ngayon pa lamang nila talaga nalalaman ang totoong kahulugan ng mga babalang iyon. Hindi mo mawari kung anung pag-iisip nga ba meron ang pinunong iyon. Isang bagay lamang ang mahalaga sa kanya, ito ay ang sarili niyang dangal (kung meron man siya nito). Itinuring pa naman siyang kaibigan ng mga miyembro at pinakisamahan ng matiwasay, subalit ang isusukli pa rin niya ay malamig niyang pag-uugali.

Hanggang saan nga ba pagtitiis ng mga miyembrong ito bago magkaron ng lakas ng loob upang labanan ang pang-aapi sa kanila. Kelan nga ba magbabago ang pinunong ito, o may pagbabago nga bang magaganap?

Kumain, Mabusog at Makapag-paaral

2009-11-01T13:07:00.000+08:00

Hindi ba't napaka-sarap kumain? Alam naman natin na ang pag-kain ang isa sa pinaka-paboritong libangan nating mga Pilipino. Minsan pa nga ay gumagastos tayo ng malaki para lang matikman ang masasarap na luto sa ating mga paboritong restaurant.Ngayon, may paraan na upang mabusog ka habang nakakatulong sa iba.

Kasama ng isang organisasyon na layong tumulong sa mga bata upang mabigyan sila ng sapat na edukasyon. Inilunsad nila ang isang programa kasama ang ilang mga piling restaurant sa Bonifacio Global City upang makakain kayo ng masasarap na pag-kain habang nagpapaaral ng bata.

Ang pangalan ng programang ito ay: "8 to Educate"

Ang programang ito ng Virlanie (non-profit organization) ay naglalayong makapagbigay ng kaalaman katuwang ang walong (8) restaurants sa Serendra at Bonifacio High Street na i-promote at suportahan ang edukasyon para sa mga kapos na kabataan.

Ang kampanyang ito ay Mula 26 ng Oktubre hanggang ika-31 ng Disyembre taong 2009.

Ang walong (8) restaurant ay may walo (8) ding tampok na putahe na kapag pinili nyong kainin, ang bahagi ng kikitain nila sa putaheng iyon ay mapupunta sa edukasyon ng mga batang ito.

Arama - Set Meal
Cav - Valhrona Chocolate Souffle Cake
Chelsea - Mac & Cheese Kiddie
Cupcakes by Sonja
Fu - Dimsum Platter
Healthy Kitchen - Monsignor James Salad
Sentro 1771 - Fried Chicken Cutlets, Catfish Adobo Flakes
Xocolat - Organic Cacao drink & can

At noong ika-29 ng Oktubre ay naging mapalad kaming makasama sa pormal na pagsisimula ng programang ito.

Una ay naghapunan kami sa Sentro 1771 at natikman namin ang masarap nilang putahe doon.

Ang aming appetizer: Sosyal na Kropek (sariling tawag ko). Bakit? Dahil sa makabagong paraan ng pagkain nito. Ito ay Kropek na may tinadtad na hipon, sibuyas, at iba pang mga gulay na sinaham pa ng masarap na salad dressing sauce.

Ang isa pa sa mga appetizer na natikman namin ay Lumpiang Tinapa (sariling tawag lang din). Ito ay prinisinta na parang isang lumpia na naglalaman ng isdang parang tinapa ang lasa, itlog na maalat, kamatis at iba pang mga gulay.

Ang pangunahing putahe para sa gabing iyon ay ang mga sumusunod:

Sinigang na Corned Beef. Masasabi kong isa to sa pinaka-masarap na sinigang na natikman ko, sabaw pa lang para ka ng nasa langit.

Fried Fish with Garlic & Olive Oil (I think)

Stir Fried Noodles

Fish with Lemon Juice (ata)

Krispy Pata (sarap ng suka nila)

Matapos ang aming hapunan at umikot kami sa apat (4) pang mga restaurants upang makita ito at matikman din ang kanilang mga handog na putahe.

Salad mula sa Healthy Kitchen

Dimsum Platter ng Fu

ArAma

Salad with Probiotics
(grabe ngayon lang ako nakakita ng ganung dressing ah, may yakult? lolz)

Burger Sanwich (hindi totoong pangalan)

Tinapos namin ang gabi sa Cav upang tumikin ng panghimagas at uminum ng wine.

Dahil hindi ako pamilyar sa mga wine, lalo na yung mga mamahalin. Ang tawag daw sa wine na ito ah Cup-C (yun kasi pagkakarinig namin eh.. lolz)

Galing daw sa South Africa ang wine na ito. Manamisnamis at hindi gaanong dry.

Isa sa mga tampok na putahe sa programa: Valhrona Chocolate Souffle Cake
(dahil sa mukhang mamahalin, nahirapan akong kainin dahil hindi ko siya alam kung panu kainin)
Masarap yung cake, hindi gaanong matamis. Yung parang korona nya ay parang toasted crepe. Yung nasa tabi nya at strawberry at pasas.

Kapag tayo ay nagawi sa bandang Serendra at Bonifacio High Street at nakaramdam tayo ng gutom, ating bisitahin ang mga restaurants na ito at subukang ang kanilang masasarap na putahe.

Security Tip for your House

2009-10-24T10:37:00.000+08:00

Just got this e-mail from a friend and sharing with some of my readers... hehehe...

What to take to bed with you - not a joke
Pretty neat idea. Never thought of it before.

Put your car keys beside your bed at night

Tell your spouse, your children, your neighbors, your parents, your Dr's office, the check-out girl at the market, everyone you run across. Put your car keys beside your bed at night.

If you hear a noise outside your home or someone trying to get in your house, just press the panic button for your car. The alarm will be set off, and the horn will continue to sound until either you turn it off or the car battery dies.

This tip came from a neighborhood watch coordinator. Next time you come home for the night and you start to put your keys away, think of this:
It's a security alarm system that you probably already have and requires no installation. Test it.
It will go off from most everywhere inside your house and will keep honking until your battery runs down or until you reset it with the button on the key fob chain.
It works if you park in your driveway or garage. If your car alarm goes off when someone is trying to break into your house, odds are the burglar/rapist won't stick around.

After a few seconds all the neighbors will be looking out their windows to see who is out there and sure enough the criminal won't want that.

And remember to carry your keys while walking to your car in a parking lot. The alarm can work the same way there. This is something that should really be shared with everyone. Maybe it could save a life or a sexual abuse crime.

P.S. I am sending this to everyone I know because I think it is fantastic.
Would also be useful for any emergency, such as a heart attack, where you can't reach a phone. My Mom has suggested to my Dad that he carry his car keys with him in case he falls outside and she doesn't hear him. He can activate the car alarm and then she'll know there's a problem.

Please pass this on even IF you've read it before.. It's a reminder.

CHIZ CONSIDERS CLASS ACTION SUIT AGAINST DAM OPERATORS

2009-10-14T23:41:00.000+08:00

After what happened during the floodings in Metro Manila during Typhoon Ondoy, I heard so many news on what is the possible cause of these terrible floodings. I also talked to some of my friends who were affected and got some evidence on my theory on why did these happened.

I am not really sure if I am right, but as a concerned citizen I tried to to check on the possibility to bring my concern to some of my trusted public officials. I sent e-mails to several of them, but only one of them replied to my e-mail with a solid solution and action. I don't know if the other officials read my e-mail, or if they did not pay any attention, or if they are doing their actions in silence.

Here is the reply of Senator Chiz Escudero and his staff:

***************************************************************************************************************************************

Dear Axel,

thank you for your email regarding Ondoy and the flooding dure to the release of water from dams.

may we furnish you a copy of the stand of Senator Escudero on the matter

OFFICE OF SENATOR CHIZ ESCUDERO

PRESS RELEASE

Date: 12 October 2009

Refer to: Judee Aguilar/5526601 loc.6540/09178294010

Website: http://www.chizinthenews.com

CHIZ CONSIDERS CLASS ACTION SUIT

AGAINST DAM OPERATORS

Opposition Sen. Chiz Escudero is mulling on filing a class action suit against private operators of dams across Luzon for failing to adequately warn residents about releasing massive volumes of water, killing hundreds of people and damaging property because of the devastating floods.

He said that under the law, operators are legally liable for any negligence on their part. He said that if dam operators can be sued for deaths or injuries incurred by their disregard for safety. “In extreme cases, they can even be criminally liable. Any complainant may also add reckless imprudence to the class action suit,” he said.

Escudero pointed out the private operator of San Roque dam, two days before Pepeng made landfall in the province, was telling the public that they can absorb all the rain the typhoon can bring.

The maximum capacity of the dikes in the area was 4,000 cubic meters per second only. At the height of the typhoon, 5,361 cubic meters per second or about 5.361 million liters of water were released into towns and villages. This is equivalent to 380 million liters of water per minute or 19 billion liters of water per hour.

“In the span of 10 hours, 190 billion liters of water were released by the San Roque dam. This is the exact reason why the dikes along Agno River gave way and overflowed. What is ironic and more annoying about this is the head of the Agno River flood control project was also begging to be rescued after being trapped in the roof of his office,” he said.

He said that dam officials should have foreseen the large volumes of rain of Pepeng and opened its flood gates way before the water reached the maximum level. The senator explained that the reservoir of the dam was at 290 meters above sea level (masl).

“The only time San Roque released its waters was at its critical point of 288 (masl). If only they started releasing water at 230 (masl) the floods could have been avoided or at least controlled. It also begs the question, what is the standard operating procedure of releasing waters by dams?” he said.

Aside from San Roque, Escudero also wants to review the procedures of Binga, Pantabangan, and Angat dams. “Although I admit that no one wanted the tragedy to happen, dam officials appear to have lacked in preparation and knowledge in dealing with typhoons,” he said.

He said that that the dam operators were given sovereign guarantee by the government which enabled them to build, lend, and sell the electricity produced through hydro-electricity. He said that developers and local government units could also face fines or be sued in court for allowing housing projects along the river beds. “Who allowed the construction of these houses?” he asked.

Escudero made all these assessments following his visit to Pangasinan on Sunday. He visited the towns of Rosales, San Nicolas, Tayug, Asingan, and Villasis.

He said that in San Nicolas, 18 barangays were cut off from main thoroughfares after a bridge collapsed. He added that even the municipal offices of Asingan and Villasis were flooded.

“There is P1 billion allocated for the alarm system of the dams. I want to see why only P300 million was spent and why the money released for the system was not used for its operation and maintenance,” he said.

--
On behalf of Senator Chiz Escudero
Rolando P. Tan
Chief of Staff

Hatred

2009-10-11T21:59:00.000+08:00

Pagpasensyahan nyo na, dahil sa wala akong maipost na bago ay ibabahagi ko lang ang isa sa mga luma kong tula... Ito ay kung matatawag nyo ngang tula...

I hate those who hate me
I hate those who brings fear in me
I hate those who doesn't understand me
I just hate all of them

Am I just tired or living?
Or am I just tired of believing?
Am I just tired of failing?
Or am I just tired of being a fool?

I'm sick of all this tension
I'm sick of all the hard times
I'm sick of the things around me
And I'm sick of everything else

I've got so much things in mind
That I couldn't even sleep at night
Or even breathe normally just once
As everything becomes a death toll for me

I hate to wait and sit around
I hate that I am still here
I hate to think that I'm still alive
Or do I just hate myself.

Road Rage is Good Rage

2009-08-05T18:32:00.000+08:00

Mukhang mapapaaga ang pag-update ko ng blog ko ngayon ah..

Ang motor ay isang napakagandang paraan ng transportasyon dahil sa itoy maliit lang at madali kang makakapunta sa lugar na gusto mong puntahan dahil kaya mong lumusot sa trapiko ng madali. Kapag gamit mo ito ay sarap sa pakiramdam dahil ramdam na ramdam mo ang simoy ng hangin (wag nga lang yung polusyon). May mga mabibilis din na mga motor na kalamitang ginagamit sa karera at meron din sa bundok.

Itong sasakyan na ito ay naging popular sa ating bansa lalo na ngayon krisis at sa pagmamahal ng gasolina. Lubhang popular din ang sasakyan na ito lalo na sa mga mahihirap na bansa gaya ng india, thailand at sa iba pang mga bansa.

Dahil sa kakulangan na rin sa tamang edukasyon sa paggamit nito at sa batas trapiko ay maraming mga driver ng mga motor na ito ang nadidisgrasya. Kalimitan sa mga motor na ito ay sangkot din sa maraming aksidente sa daan.

Sa araw-araw na nakikita ko sa balita at sa kalsada madalas kong makita ang mga driver ng mga motor na ito na basta-basta na lamang inuunahan ang mga sasakyan sa harapan nila, aabenta kahit na pula ang "traffic light", may mga sumisingit sa trapiko, gumigitna sa daan kahit na ang liit lang nila at ang bagal ng takbo nila at napakarami pang iba. Simula nang masaksihan ko ang mga bagay na ito ay unti-unti kong kinaiinisan ang mga ganitong klase ng driver dahil nagiging sagabal sila sa ibang mga motorista sa daan. Sapat nang mainis ka sa mga balahurang jeep at mga tarantadong mga bus driver ay dadagdag pa ang mga ito sa listahan mo ng mga kinaiinisan.

Isang gabi habang kasama ko ang aking mga kaibigan upang magtungo sa Music 21 sa may Jupiter St. sa may Makati ay nasangkot ang aking sasakyan sa isang aksidente sa isang motor. Galing akong Makati Ave. upang lumiko papuntang Jupiter subalit bawal ang kumaliwa ay naisipan kong kumanan patungong Paseo de Roxas at dahil na rin sa bawal ang mag U-Turn doon ay medyo umaabante pa ko ng bahagya upang mag U-Turn. Nang makita kong maluwang na ang aking likuran at nakaabante na ko ng konti paliko habang sinisilip ang mga kasalubong, ako ay umabante na upang mag U-Turn nang biglang sumalpok ang isang motor sa kaliwang bahagi ng harapan ng aking sasakyan. Sa lakas ng pagkabangga niya sa akin ay tumilapon ang driver mga limang talampakan papalayo sa bandang unahan. Ako naman ay dali-daling bumaba upang tignan ang driver ng motor. Akala ko ay nawalan na siya ng malay dahil mga sampung segundo rin siyang hindi dumidilat hanggang sa mahimasmasan na siya.

Nagdatingan na ang mga MAPSA (traffic pulis ng Makati), tinignan ang nangyari at tumawag ng ambulansya. Nang dumating na sila ay noon ko lang napansin na natanggal pala ang "signal light" sa kaliwa ng aking sasakyan. Kinuha ang mga lisensya namin ng mga taga MAPSA. Kung titignan daw ay ako ang nasa mali dahil bawal daw mag U-Turn doon pero dahil ang lisensya pala ng driver ng motor (itago na lang natin sa pangalang Jason) ay "Student Permit" siya ang magiging liable daw sa nangyaring aksidente.

Kami ay sinahan ng isa sa taga MAPSA sa Headquarters ng mga pulis at dinala naman sa ospital si Jason (driver ng motor). Nagbigay na ko ng aking kasulatang pahayag sa nangyari (habang gumawa ng kopya ang pulis ng aking lisensya at siningil pa ako ng Php 5.00, akalain mo nga naman ang mahal ng singil nya ah, dapat nga libre na yun ah). Dahil nasa ospital pa si Jason ay pinayuhan kami ng pulis kung gusto daw naming puntahan si Jason upang doon muna makipag-usap.

Nang dumating na kami sa Ospital ng Makati kung saan siya dinala ay hindi namin siya dinatnan dahil nasa X-Ray room pa daw siya. Nang dumating na siya ay kinamusta namin siya kung anung lagay niya, buti na lang at walang malubhang nangyari sa kanya. Lumabas ang resulta ng X-Ray ay mukha namang walang injury at susuriin na lang daw siya maya-maya, bibigyan ng gamot sa Tetanus at pain reliever. Inabot kami ng apat na oras sa ospital bago siya pinayagang makalabas ng doktor. Panay ang tingin namin kay Jason na para bang kami ang mga kasamahan niya kumpara sa mga kasamahan niyang nandoon. Kinausap ko na rin siya sa nangyari, mabait at maayos naman siyang kausap pero ang iginigiit nya ay ako ang may pagkukulang, sabi ko pag-usapan nating lahat sa prisinto paglabas mo. Nakalabas na siya at umabot sa Php 1,600 ang kanyang nagastos.

Sa prisinto ay nagbigay na rin siya ng kanyang kasulatang salaysay at kami ay pinag-usap ng pulis. Pilit pa rin niyang ginigiit na kasalanan ko, at dahil sa ayaw na rin namin parehas na huba pa ang lahat ay nagkasundo na lang kami na wag nang paratingin sa korte dahil maliit na bagay lamang ito. Dahil sa tingin naming hindi naman niya kayang bayaran ang nangyari at dahil sa naawa ako sa kalagayan niya dahil na-ospital pa siya ay sinabihan ko na lang siya na papatingin ko kung magkano ang aabutin at ipaalam ko sa kanya kung magkano ang lahat at sagutin na lang niya kung hanggang saan ang kaya niya.

Sana lang ay hindi ako takasan dahil ayon sa pulis pwede pa rin daw magsampa ng demanda ang isa sa amin, pero hindi ko na gagawin yun dahil laking abala pa.

Sa totoo lang ay mahilig din naman ako sa mga motor, pero ang gusto ko ay yung Big Bike (Honda CBR 700), kung kayat nakakainis lang na may mga iresponsableng driver talaga.

Gusto ko nga pa lang magpasalamat kay Meeko, Greenpinoy at Pampoy (wala siyang choice eh) na dinamayan ako sa buong pangyayaring iyon.

Ang "Road Rage is Good Rage" nga pala ay galing kay Greenpinoy kaya hihiramin ko muna ang kanyang nakakatuwang linya dahil siya mismo ay inis din sa mga driver ng mga motor at yan daw best na feeling sa lahat kapag nakikita niya ang mga yun at mga pasaway na driver. Ang sarap din tuloy isipin ang katagang "Road Kill" ni Ayzprincess sa mga ganitong sitwasyon.

Gaya nga ng sabi ni John Lloyd Cruz sa commercial nya "Ingat" na lang tayo sa kalsada lalo na sa mga may sasakyan diyan.

Masaya Ka Ba???

2009-08-03T20:26:00.000+08:00

Madalas tayong natatanong ng ating mga kaibigan, kakilala o kamag-anak ng "Kamusta ka na?" at ang kadalasang sagot natin ay "Ok Lang", "Ayus naman" at kung anu-ano pa. Napaka daling sagutin ng tanung na ito dahil madali mong naitatago ang tunay mong nararamdaman o saloobin.

Pero kapag tinanong ka na pala ng "Masaya Ka Ba?" o "Are You Happy?" Ay napaka-hirap sagutin ng basta-basta lalo na kung magpapalusot ka. Hindi mo naman pwedeng isagot ang "Ok Lang" o "Ayus Lang" dahil ang layo ng sagot mo sa tanong na ito.

Nabanggit ko ito dahil ilang beses din akong natanong ng ganito nitong mga nakaraang araw at lalo na dahil sa bday ko ngayon (shhhhh). Babatiin ka nila ng Happy Birthday, syempre andyan ang word na "Happy". Totoo nga ba namang Happy ka ngayon kaarawan mo? Buti na lang ng tanungin ako nito ng ilang mga kaibigan ko ay Masaya naman ako talaga kahit papano. At eto ang ilang dahilan kung bakit:

1. Ngayong Aug.3, hindi ako pumasok sa work ko dahil gusto kong magpahinga at magkaron ng quality time para sa sarili ko kaya masaya na rin ako dahil walang stress sa buhay ko ngayon.

2. Noong Aug.2, kasama kong nag-dinner ang pamilya ko kahit kulang ng isa. Wala yung bunso namin. Konting salo-salo lang sa Tempura sa Banawe Q.C.

3. Noong Aug.1, ginanap ko ang akin Bday Celebration kasabay ni Jolina (yung bagyo). Kainis nga eh sumabay pa ang malakas na bagyo. Kung kayat nagkaron ng palusot ang mga hindi nagsidating nung bday celebration ko. lolz! Pero masaya pa rin dahil nakadalo naman yung ibang mga kaibigan ko.

At naghanda ako ng mga sumusunod:

PANCIT CANTON BIHON

AFRITADA

STEAMED GARLIC TILAPIA

GINATAANG MANOK

4. Noong July 31, ang pinaka nagpasaya sakin ay ng makita ko ang aking Crush na si Maja Salvador. Friday night at nagdinner kami ng mga officemates ko sa TGIF sa Bonifacio High Street ng makita kong dumaan sa harap ko ang isang napaka gandang babae, si MAJA!! Sabi ko sa officemate ko na babae, kapag dumaan uli tanungin kung pwedeng magpakuha ng picture.

Nung una ay umiling siya at akong nadismaya, pero nagbibiro lang pala siya at lumapit naman siya agad sakin. Laking gulat ko ng siya pa mismo ang umakbay sakin. Napaka bait nya talaga at pinagbigyan nya kong makapagpakuha ng litrato sa kanya pati ang mga kasamahan ko nung gabi na yun. Napasaya nya ako ng husto nung gabi na yun at abot langit ang mga ngiti ko sa mukha.

Waiting pala sila ng seats noon at nung nakakuha na sila ng seats nila. Napadaan siya uli sa table namin at binati nya pa ko ng Happy Birthday!!! Kung tutuusin ang ibang mga celebrity hindi na siguro ako papansinin uli dahil nakapagpakuha na ko ng litrato pero siya binati nya pa ko talaga. Laglag ang puso ko at parang na-INLOVE na ko ng husto sa kanya. Isang magandang babae at mabuting kalooban. Aasahan kong muli na kamiy magkita.

Eto nga pala ang ebidensya ko, baka sabihin ninyo na gawa-gawa ko lang ang lahat.

Eto pa ang close-up

Alam kong marami sa mga kaibigan ko na bloggers din ang may crush kay Maja to the point na mag-agawan kaming lahat para sa kanya. Pero eto lang masasabi ko sa inyo. Mamatay na kayo sa inggit, dahil naunahan ko na kayo sa kanya. wahahaha!! lolz!!

Alam nyo na kung sinu kayo... =P

Kapatid: Chapter 2

2009-07-15T21:33:00.000+08:00

Sa loob ng isang taong may isang espesyal na tao ang dumadalaw sa maliit na komunidad na ito upang bumisita at hikayatin ang mga komunidad na ito upang maging kapanalig. Isang mahabang preparasyon ang kinakailangan dahil sa ang pinuno ng mga komunidad na iyon ang dapat na maimbitahan upang makipag-dayalogo sa aming espesyal na bisita.

Nang maibigay na ang pinaka pinal na dating ng espesyal naming bisita ay kulang na sa dalawang linggo upang kami ay makapaghatid ng aming paanyaya para sa mga pinuno ng komunidad na hihikayatin. Ang iba ay nakakuha na ng maraming pahintulot subalit ang isa naman ay wala pang pahintulot na natatanggap. Hanggang sa dumating ang huling araw ay nakakuha na pahintulot sa unang araw ng pagtitipon.

Maaring bisitahin ang mga pinuno sa kani-kaniyang mga komunidad o aanyayahang sa isang salo-salo.

Dahil sa dami ng dapat asikasuhin sa mga pagtitipong ito, lahat ay naging abala sa pag-aayos at tumutulong na rin sa lahat ng dapat ayusin. Hindi na matutukan ang mga pangunahing responsibilidad sa komunidad. Dahil sa daming ng mga gawain at napaghalo-halo na ang mga ito, hindi maiwasan ang mataranta at mapabayaan ng kaunti ang ibang responsibilidad. Ngunit ang nakakataas sa grupong ito ay umiral nanaman ang kanyang pagkataklesa at kawalan ng emosyon upang intindihin ang nararamdaman ng kanyang mga kasamahan. Umabot na sa maraming pangyayari ang naganap at may mga hindi nakayanan ang mga klase ng pananalita na binitiwan. Nauulit nanaman ang mga pangyayari ng nakaraan kung saan ang mga taong nakapaligid sa nakatataas ay napupuno ng galit, pagkamuhi at kawalan ng tiwala sa taong nakakataas na ito.

Sa kabila ng mga pangyayaring ito, kailangan pa rin ipakita ang pagiging propesyunal at ituloy ang lahat ayun sa naka-plano. Kailangang ipakita namin ang aming galing kahit na nakakaranas ng hindi maganda.

Natapos ang lahat ng mga pagpupulong sa mga pinuno ng mga komunidad na ito at nakitaan ng magandang panimula upang magsama ang ideyalismo ng bawat komunidad. May isang pinuno nga lang ang hindi nagpakita sa pagpupulong. Pero kung titignan mo ang buong resulta ng pagpupulong ay naging maganda ang kinalabasan ng lahat at maituturing na matagampay ang mga naisagawang pagpupulong.

May ilang mga pangyayari nga lang na halos iwanan ng nakakataas ang kanyang mga kasamahan sa nasabing mga pagpupulong dahil sa hindi inaasahang paglisan ng espesyal na bisita at nagbalik sa malayong komunidad na kanyang pinanggalingan. Ayon sa isang kasamahan, inabutan na daw ng katamaran ang nakakataas na taong iyo at hahayaan na lamang ang kanyang mga kasamahan na makipag-pulong sa mga pinunong ito. Ngunit ng mapagkaalaman ng nakakataas na ito, na ang kanyang Heneral ay sasama sa nasabing pagtitipon ay dali-daling nagbago ang isip at nakisalo na rin sa naganap na pagpupulong.

Sa mga ganitong sitwasyon mo talaga mapapatunayan ang anung klase ng tao ang mga kasama mo at nagpapakita talaga siya ng tunay niyang ugali. Dahil lang sa tinatamad ka ay iiwan mo na ang mga kasamahan mo. Ngayon pinapatunayan mo lang talag kung anung klaseng tao ka. Hindi mo na kayang kunin pang muli ang tiwala ng mga tao mo sayo. May mga tao talagang kakaiba ang ugali nila at hindi mo rin talaga kayang mawari na may taong kayang gawin yun.

Subalit kahit na may mga pangyayaring ganun na hindi mo talaga maiiwasan, may mga magagandang nangyari din sa mga pagpupulong na naganap.

Isang Pinuno: "I think the Philippines produces the smartest people in terms of academic"
"They are such hard working people"
"UP, produces the brightest ones, while ADMU and DLSU get on top due to their networks"
(oopps, wag lalake ulo... at walang magagalit, hindi akin galing yan at opinion lang ng isang tao yan)

Isa rin magandang karanasan para sa isang kasamahan lamang na makasama sa pagtitipon ng mga nakakataas na pinuno ng mga komunidad. May mga maririnig kang mga usapan na maaring noon mo lamang narinig. May mga bagay ka rin namang matutunan, lalo kung paano nila pinapatakbo ang kanilang mga komunidad. Nakakataas ng moral ito para sa mga simpleng kasamahan lamang. Nabibigyan ka ng pag-asa at ng kakayahan upang mangarap din balang araw na ikaw ay magiging pinuno din ng isang komunidad.

Kapatid: Chapter 1

2009-07-04T10:22:00.000+08:00

Tatlong taon na ang nakakaraan pero simula noon ay parang wala pa rin pagbabago ang nagaganap. Pilit sinusubaybayan ang mga pagbabago na maaring maganap subalit ako'y bigo pa rin.

Mga pangyayari sa loob ng isang sistema, sa loob ng isang maliit na komunidad at sa loob ng isang samahan na wala namang direktang relasyon sa isa't isa: Buhay Trabaho.

Magkakaron ng isang malaking pagbabago sa loob ng isang sistema na hindi pa talaga naisasaayos kung ikukumpara sa mundong ginagalawan. Naatasang maging miyembro ng mga hurado upang siguraduhing maging maayos ang lahat kahit na ikaw ay isa lamang sa maliliit na mga tauhan. Sa akalang suportado ka ng taong sumasaklaw sayo subalit bigo.

Ang proseso na ginagawan ng tamang direksyon ay hindi naman talaga dapat sa'yo at wala kang sapat na kaalaman para dito na ang higit na nakaalam ay ang taong sumasaklaw sa inyong maliit na samahan. Kinausap isang linggo bago ang konsultasyon para mapag-aralan ang iyong nilikha subalit hindi pa rin nagawang pag-aralan. Dumating ang takdang araw, dumating na lang at napansing andyan na ang mga taga subaybay at ikay tinawag, akala mo ay may sagot ng hain sayo subalit bigo pa rin. Inatasan na makipag-usap sa kasamahang pantay lamang ang kaalaman sa sistemang kinagisnan.

Nauwi na lamang sa pagkukusang loob na sumangguni sa mga taga subaybay at hingin ang kanilang payo. Kalahating araw na pagsasaayos at sa awa naman ay natapos din ang isang magulong sistema.

Kapag naisaayos na ang lahat ng ito, ay siyang magiging batayan ng buong sistema at dapat na sundin. Kung sakaling masulyapan ang kamalian sa sistema, ang gumawa ang siyang tatanungin. Subalit bakit naman ang taga-gawa ang masasalang sa interogasyon na ito kung siya ay napag-utusan lamang taong nararapat na may akda ng sistemang kanyang ginagalawan. Kung dumating man ang araw na iyon, walang atubiling ibabaling ang lahat sa taong nararapat na may nag-aari nito.

Kung akala mo ay laro lang ang lahat ng ito at hindi mo gagawin ang iyong parte, ay magisip-isip dahil sa araw na iyon walang ligtas ang sinu man. Kung ang dahilan mo ay marami kang gawain, isang kang baliw! Dahil hindi nauubos ang ating gawain sa araw-araw, ito'y mauubos na lamang sa araw na tayoy wala na sistemang ito. Pagsasaayos ng iyong oras at pagtugon sa may importansya ang kailangan, isa ka pa namang namumuno pero hindi ka makapagbigay ng tamang halimbawa sa mga nasasakupan mo. Isa ka talagang malaking kamalian sa sistemang ito.

Just the TWO OF US

2009-06-21T15:37:00.000+08:00

Dahil sa espesyal itong araw na ito sa nag-iisang haligi ng tahanan, gusto kong ibahagi itong kantang ito sa lahat ng TATAY sa buong mundo at lalo na sa aking tatay...

Bukod sa ating mga nanay, ang ating mga Tatay ang isa sa malaking impluwensya sa buhay natin habang lumalaki tayo.. Meron nga lang satin na hindi naging maganda ang karanasan sa kanilang mga Tatay habang lumalaki.. May iba't ibang paraan din ng pagpapalaki satin ang sarili nating mga Tatay at sariling interpretasyon natin kung anu ibig sabihin nito.. Pero isa lang masasabi ko sinubukan pa rin nilang gampanan ang kanilang pagiging AMA sa atin..

Para sa Tatay ko.. Kamusta ka na dyan?? Happy Fathers Day nga pala.. Panu ba ang celebration nyo dyan sa itaas??

Isa ito sa mga paborito kong kanta lalo na kapag gusto ko medyo emo-mode ako.. Minsan napapaiyak din ako nito..

Isang magandang kanta tungkol sa relasyon ng Ama sa kanyang anak.. Saludo ako sa inyo dahil natiis nyo kaming mga anak nyo kahit makukulit kami..

"Just The Two of Us"
by: Will Smith

Now dad this is a very sensitive subject
From the first time the doctor placed you in my arms
I knew Id meet death before Id let you meet harm
Although questions arose in my mind would I be man enough
Against wrong choose right and be standin up
From the hospital that first night
Took a hour just ta get the carseat in right
People drivin all fast got me kinda upset
Got you home safe placed you in your basonette
That night I dont think one wink I slept
As I slipped out my bed to your crib I crept
Touched your head gently felt my heart melt
Cause I know I loved you more than life itself
Then to my knees and I begged the lord please
Let me be a good daddy all he needs
Love knowledge discipline too
I pledge my life to you

Chorus

Just the two of us we can make it if we try
Just the two of us just the two of us
Just the two of us building castles in the sky
Just the two of us you and i

Verse 2

Five years old bringin comedy
Everytime I look at you I think man a little me
Just like me
Wait an see gonna be tall
Makes me laugh cause you got your dads ears an all
Sometimes I wonder what you gonna be
A general a doctor maybe a mc
Haha I wanna kiss you all the time
But I will test that butt when you cut outta line trudat
Uh uh uh why you do dat
I try to be a tough dad but you be makin me laugh
Crazy joy when I see the eyes of my baby boy
I pledge to you I will always do
Everything I can
Show you how to be a man
Dignity integrity honor an
An I dont mind if you lose long as you came with it
An you can cry aint no shame it it
It didnt work out with me an your mom
But yo push come to shove
You was conceived in love
So if the world attacks and you slide off track
Remember one fact I got your back

Chorus

Verse 3

Its a full time job to be a good dad
You got so much more stuff than I had
I gotta study just to keep with the changin times
101 dalmations on your cd rom
See me im
Tryin to pretend I know
On my pc where that cd go
But yo aint nuthin promised one day Ill be gone
Feel the strife but trust life does go wrong
But just in case
Its my place
To impart
One day some girls gonna break your heart
And ooh aint no pain like from the opposite sex
Gonna hurt bad but dont take it out on the next son
Throughout life people will make you mad
Disrespect you and treat you bad
Let God deal with the things they do
Cause hate in your heart will consume you too
Always tell the truth say your prayers
Hold doors pull out chairs easy on the swears
Youre living proof that dreams do come true
I love you and Im here for you

Chorus to fade
This is a good song dad how much am I gettin paid for this

Kainan sa Dalampasigan

2009-06-17T22:02:00.000+08:00

Matapos ang isang nakakapagod na bakasyon namin sa Matabungkay Beach Resort kasama ko sila Ayz, Greenpinoy, Lethalverses, Chroneicon, Kidlat at Damdam kami ay naghanap ng makakainan ng aming tanghalian dahil gutom na gutom na kaming lahat.. At sa dami ng tinuro naming mga kainan ay napadpad naman kami sa Nasugbu Batangas..

Ang galing ng mata ni Lethalverses at nakita niya ang karatulang nakalagay na "Kainan sa Dalampasigan"

Dahil sa tunog pa lang ng pangalan ay masarap na, dinayo na namin ito upang masubukan..

Eto nga pala ang itsura sa loob..

Isang maliit na chapel sa loob na mukhang peaceful naman at tahimik..

Malaki ang looban nito at mukhang medyo may kalumaan na rin at dahil nga naman sa luma na talaga siya.. Ito ang klase ng restaurant na talagang dadayuhin mo at ang kapaligiran ay napapalibutan ng iba't ibang mga puno, halaman at mga bulaklak.. Tahimik na lugar at masarap mag-relax habang kumakain..

Ang pinaka-magandang tanung ay, kung masarap ba naman ang pagkain nila??

Isang Malaking CHECK!!! at sila Ateh ba naman MAGPAPAKABOG sa kanilang mga luto..

Eto nga pala ang mga inorder namin, kung tama pa pagkakaalala ko:

> Ginataang Tilapia - panalo ang lasa, lalo na ng gata nya...
> Nilagang Bulalo - kinumpara ko sa mga natikman ko sa Tagaytay, wala sinabi sa bulalo nila... approve!!
> Lechong Kawali - ayus din ang lasa..
> Bilao (Pritong Bangus, Liempo, Mangga at Talong) - nagustuhan ko dito yung tilapia, yung naghahalo yung alat at asim ng suka..
> Ice Tea (home made) - masarap din siya, kakaiba ang lasa kumpara mo sa mga branded
> Gulaman - panalo din ang lasa...
> Halo-halo - hindi ko natikman pero base sa mga nakatikim panalong panalo ang lasa nito

Ang resulta ng pagkain namain, bochog kaming lahat at hirap huminga na halos sing-tigas ng ulo ang mga sikmura..
Mukhang marami pang ulam na masarap tikman sa Menu nila pero sa uulitin na lang siguro.. Kung magawi man kami sa Tagaytay baka isama namin ito sa pupuntahan namin upang dayuhin..

Mairerekumenda ko talaga ang kainan na ito kung magawi man kayo sa Tagaytay, Nasugbu, Lian o Calatagan, dayuhin at para mapanuyan nyo..

Ilang beses na nga pala na-feature ang restaurant na ito sa mga dyaryo at magazines dahil sa ganda ng lugar at sarap ng luto nila.. Hindi siya bago at sobrang tagal na niya, tingin ko word of mouth lang ang maitutulong ko para maibahagi sa inyo ang sarap na kanilang luto..

Who are the Angels and Demons??

2009-05-20T23:23:00.000+08:00

Sa tingin ko naman ay halos lahat tayo ay naging familiar na sa librong ito ni Dan Brown... Kung hindi ay "shomod" ka na lang dyan... Anyway! Naging controbersyal din ang libro na ito dahil sa parang may mga mali daw na mensaheng pinaparating ang aklat na ito sa mga Katoliko... Kung kaya naman ay ang daming batikos ang inabot ng aklat na ito mula sa Simabahang Katoliko gaya ng isa pa nyang aklat na "The Da Vinci Code"...

Hindi nagustuhan umano ng Simabahang Katoliko ang ibang mga nilalaman ng aklat tungkol sa mga Conspiracy Theories at kung anu-ano pa...

Gaya ng Da Vinci Code na nagkaron ng Movie adaptation ay meron na ring Movie ang Angels and Demons na mas naunang aklat... Noong Linggo lang ay pinalad akong mapanood ang movie na ito dahil sa pangungunsensya sakin nila Chroneicon, Lethalverses at Damdam... Yung 10:30pm movie sana ang mapapanood namin at dahil may pasok ako kinabukasan ay medyo nahiya naman sila sakin, pero panay ang parinig sakin... Tae Kayo!!! Pero dahil gusto ko rin mapanood ito ay napalitan akong panoorin namin ang last full show na 11:30pm...

Yung mga nakapanood ng Da Vinci Code ay hindi daw nagandahan sa movie nito kumpara sa aklat, pero gaya ng ibang book to movies, mahirap nga namang iparehas talaga lahat... Kung kayat hindi ako sigurado kung maganda ang kalalabasan ng movie ng Angels and Demons... At dahil sa noon pa ay sinubukan kong basahin ang aklat na ito, may tatlong taon na ang nakakaraan ay sa kasipagan ko ay nasa Chapter 50 pa rin ako... Lolz!

Pero sa bahagi ng nabasa ko sa ipinalabas sa movie masasabi kong may mga konting changes lang sa story pero kung pagbabasihan ko ang pagkakagawa sa movie ay maganda siya... Walang boring na scenes sa kanya... Dahil sa mahilig ako sa mga mysteries ay nagustuhan ko kung pano ka papaisipin... Ang mga exciting scenes nito gaya ng mga habulan at pag-solve ng mga riddles "Path to Illumination" ayon kay Galileo nung sinaunang panahon... At ang pinaka mahirap na part sa lahat para sa akin ay hulaan kung sinu ang master mind ng lahat ng iyon...

Kung kaya't ang masasabi ko lang ay maganda talaga ang movie na ito at highly recommended ko na panoorin nyo... Kung Dan Brown fan ka man, wag mo na lang muna isipin kung paano siya naiba sa aklat, gamitin mo na lang ang imahinasyon mo kung pano binigyang buhay ni Director Ron Howard ang aklat sa kanyang pelikula...

Sa ibang aspeto naman ng istorya, masasabi kong mas naapreciate ko ang pagiging Kristiyano ko lalo ng mapanood ko ito... Dahil, mapapatunayan mo talaga na tao lang tayong lahat, may nagkakasala at mga nagkakamali maging anu man ang estado natin sa buhay o anuman ang ginagampanan natin sa ating mundo... Ang dapat ay tanggapin natin ang ating mga pagkakamali at matuto sa mga ito at simulang baguhin ang ating mga sarili...

Isa ko pang nagustuhan ay kahit na pinigilan ng Vatican na mag-film si Ron Howard sa Vatican ay naipakita niya ang kagandahan ng Vatican Rome... Remake lang ang set na ginawa nya upang maituloy lamang ang movie... Ngayon ay parang gusto kong isama sa listahan ng mga bansang pupuntahan ang Vatican Rome...

Sa movie lang na yun nakita kung gaano kaganda ang Vatican... Pagkakataon ko rin ito upang mas maramdaman ang aking pagiging Katoliko....

Brothers Hotshot Burgers

2009-05-16T00:12:00.000+08:00

Pauwi na kami ng kapatid ko galing work at kasusundo lang namin sa kanyang GF habang tinatahak namin ang Thomas Morato ay ginutom ang aking kapatid... Nag-ayang kumain... Nagpunta kami sa Brothers Burger at nang dumating kami ay Closed na pala sila dahil SOLD OUT na sila dahil sa kanila 50% OFF... Kaasar naman!!! Gustong gusto ko pa naman kumain sana ng burger nila... Maiinggit na lang kami sa mga kumakain doon...

Kami ngayon ay napilitang maghanap ng ibang kakainan... Sa JT na sana kami pupunta kaso puno at walang mapaparadahan ng sasakyan...

Huling hirit na namin sa Hotshots Burger...

Umorder ng burger ang kapatid ko at ang kanyang GF pero ako ay ang kanilang Fish & Chips with Hot Choco... Arte ko Hot Choco pa talaga... La lang trip ko lang eh...hehehe...

Hindi na rin masama ang lasa kaso medyo maliit lang ang Fish nito at hindi ko rin alam kung anung klaseng isda ang ginamit nila... Nagkakahalaga ng Php 195.00 ang Fish & Chips at ang Hot Choco ko naman ay Php 40.00

Panay nga ang reklamo namin kanina dahil ang mahal pala ng food, hindi siya reasonable price... Mas mahal pa siya sa Brothers Burger at mas gusto namin ang lasa ng Brothers Burger kumapara dito. Kung anu-ano tuloy ang iniisip namin na sana kumain na kami sa ganito, sa ganyan o sana dito na lang... ahahaha... Mga reklamador talaga...
In other words kuripot lang kaming lahat... hehehe...

At para makabawi sa presyo ng kanilang food, pinagdiskitahan ng kapatid ko yung Heinz Ketchup nila... Naubos ata namin yung isang maliit na bote nila... Ahahaha, makabawi man lang sa presyo... hehehe...

Faith and Respect

2009-04-19T15:45:00.000+08:00

Last March we had a Photo Contest about the Core Values of our Company "Brother International Philippines Corporation". There are 8 Groups in all which was given a Core Value that they will portray. The Core Values are:

Customer First
Faith and Respect to Others
Concern for Environment & Society
Quality Oriented/Results Driven
Innovativeness
Openness
Flexibility
Integrity

The Core Value that was given to us was "Faith and Respect"

In our group which was composed of 5 members including our General Manager, I volunteered to be the photographer since we weren't able to get any one to do it for us. I also picked on how we will do the photoshoot and this is our entry for the photo contest.

On the day that the winner will be picked, to our surprise our group is the First 1st Placer for the contest. To me as the one who conceptualized and took the picture for our group, I was so happy due to this achievement. I know some of you might not agree that my photo is not that great to have won, but for me winning this contest is my own achievement.

Special thanks to my groupmates, Isayama-san (General Manager), Glenn, Elen, Lheng and Carlo.

By the way this contest was judged by a third party, forgot his name but he is a graduate of UP Diliman, Cum Laude (BA Broadcasting Communication). He is a segment host/writer (Slipstream), Contirnuting Writer/Photographer (Manual Magazine), Talent & Business Manager (Gaby dela Merced), Special Events Coordinator (Honda Club of the Philippines) and Makerting Manager (Nissan Motors Phils. Inc.), now runs his own photography and events management business.

Just to share his comments about our shoot:

"This photo garnered and almost perfect score in all categories except for clarity of message and general aesthetic quality. It is apparent though that the subjects in the photo demonstrate "trust" and "respect" with each other. It is the most creative among the photos and it strikes the viewer as an impactful composition which even when blown up to poster size and imputted with words would still best represent your company's core values."

And we scored 95pts. for winning in this photo contest.

It's such a great feeling winning contests like this, I don't know if I would do photography more as a hobby or not.

Sampung Kwento

2009-02-28T12:43:00.000+08:00

Ayos meron na akong maisusulat na bago sa blog ko dahil sa tag ni lethalverses. Dahil interesting ang rules nitong tag na ito syempre ako din. Sa sampung (10) kwento, siyam (9) lang ang totoo dito, ang ibig sabihin nun ay hindi totoo ang isa (1) dito. Tama ba ko??
Sige na nga, eto umpisahan na natin…

1. Dahil sa nanggaling ako sa all-boys school nung high school ako (meron namang babae, mga 15 out-of 200 boys), hindi ako nasanay makipag-interact masyado sa mga kababaihan. At sa kadahilanang ito ay nung pagpasok ng college ay dumami na ang mga kaibigan kong babae. Simula noon ay nabansagan akong babaero, dahil dito ang kasalukuyang Girlfriend ko ay ang kauna-unahan kong Girlfriend sa tanang buhay ko.

2. Dahil na rin sa karamihan ng mga CR ngayon ay may bayad na (link). Naglalakbay kami noon ng aking ama at ilang mga kaibigan niya papuntang Batangas ng makaramdam ako ng hindi magandang pakiramdam. Tinanong ko ang aking amain.

Ako: “Malapit na po ba tayo?”
Ama: “Oo, malapit na tayo”
Dahil nga sa hirap ng aking nararamdaman ako ay muling nagtanong,
Ako: “Malapit na po ba tayo?”
Ama: “Malapit na tayo, bakit?”
Ako: “Natatae na po kasi ako eh”
Ama: “Tiisin mo na lang muna, malapit na tayo”

Makalipas ang ilang minuto, napansin ng kaibigan ng aking ama na ako’y namumutla na.
Kaibigan ng

Ama: “Oh! Lex, bakit parang namumutla ka ata. Ayos ka lang ba?”
Ako: “Natatae na po ko eh, hindi ko na mabigilan”

Dahil sa walang malapit na estabisimento sa lugar at puro bukirin at mga talahiban, napilitan akong tumae na lamang sa likod ng isang talahib (insert song, *sa bukid walang papel*).

3. Minsan na akong lumabas sa TV (nakita sa TV), sa isang hindi naman kilalang palabas. Naglalakad lamang kami ng mga tropa ko nung college sa loob ng university, nagshoot pala sila Richard Gutierrez, Chyna Hortaleza at Glyza de Castro. Nakita kami ng mga staff nila at inanyayaan kaming maging extra para sa shoot nila.

4. Relihiyoso ang aming pamilya, kung kaya’t may kaalaman din ako sa maraming mga dasal, novena at mga kaugalian sa aming relihiyon. Dahil sa may chapel sa seminaryo sa may likuran ng aming bahay, ay doon na rin kami nagsisimba tuwing linggo. Naging kaibigan namin ang mga pare doon at mga seminarista kung kaya’t ay inanyayahan nila ako kasama ng ilang mga kaibigan upang maglingkot sa panginoon. Simula noon, tuwing linggo kami na ng mga kaibigan ko ang naging mga Sakristan sa chapel na iyon.

5. Noong highschool pa lamang kami ay usong-uso pa noon ang Eraserheads, Parokya ni Edgar at Oasis. Dahil dito ay ang daming nagsulputang mga banda sa school namin, nagbuo sila ng kani-kanilang mga banda. Papalapit na ang pasko noon ng magkaron kami ng event sa school, “Battle of the bands”. Dahil nakahiligan ko na rin ang musika ay sinubukan namin ng mga kaibigan kong bumuo na rin banda. Sumali kami sa Battle of the Bands na yun at kahit hindi man kami nanalo ng First Place ay naging Third Placer naman kami.

6. May pupuntahang party ang aking ama noon, at dahil sa gabi na nagpasama sakin ang aking ama (in other words driver ako). Dahil sa puro mga kumpare nya yung mga andun at wala naman akong kakilala dun ay napag-isipan ko na lang na magpaiwan sa sasakyan para magsound trip na lang ako. Ako ay nakaramdam ng pagtawag ng inang kalikasan at dahil nahihiya akong pumasok sa loob ng bahay dun sa party ay naghanap na lamang ako ng medyo madilim na lugar upang ilabas ang aking nararamdaman. May nakita akong madilim na sulok at dun ako nagtungo ng palapit na ako sa sulok ay biglang lumusot ang kanang paa ko. May butas pala dun ng kanal at nabasa ang aking pantaloon hanggang tuhod. Umuwi tuloy akong nangangamoy sa sasakyan.

7. Noong bata pa ko ay meron din naman akong kakulitan sa katawan ko. Nasa edad na 5 hanggang 7 siguro ako nun, may hinahanap akong gamit sa kwarto ko (na hindi ko na maalala kung ano) ngunit hindi ko makita. Naisip ko ng baka naiwan ko sa sasakyan namin nung sumakay ako, kung kayat ay naghalungkat ako sa loob ng sasakyan namin, ngunit hindi ko pa rin nakita. Subalit meron akong ibang nakita noon, isang MAC-10 (Ingram or USI) na baril. Dahil sa bata pa ko at hindi ko alam kung laruan ito o hindi ay kinuha ko to. Paglabas ko ng sasakyan nakita ko ang boy namin at tinutok ang baril sa kanya, hindi siya nakakilos at namutla sa takot.

8. Ang best way pala para matutong lumangoy ay ang malunod ka. Nalaman ko ito nung mga 8 years old pa lang ako at pinasok kami ng aking mga kapatid sa isang school para matutong lumangoy. Sa simula tinuruan kami ng iba’t ibang strokes sa mababaw at ng nakita ng instructor naming na marunong na ang lahat ay sisimulan na bagong level ng swimming lessons namin. Lumipat na kami sa malalim na pool, nasa 10 talampakan ang lalim ng pool at syempre siguradong lulubog ako. Kailangan lang naming lumangoy papunta sa kabilang side ng pool. Medyo safe naman kasi sa gilid lang naman kami pinalalangoy at may nakahandang parang kalawit kung sakaling hindi naming kayanin ang makatawid. Ang mga kasamahan naming at ang dalawa kong kapatid na lalake ay nakatawid na at ako na lang ang hindi pa. Dahil sa takot ko sa lalim ng tubig ay hindi ako tumawid hanggang sa pilitin nila ako ngunit ako ay kumakapit sa fence ng pool area at umiiyak dahil ayokong tumalon sa pool na iyon. Ang aming instructor ay lumapit at sinabing, “kung natatakot ka, ok lang yun. Gusto mo ba sabay na lang tayong tatalon sa tubig?” “Sige, kapit tayo ng kamay at pagbilang ko ng tatlo sabay tayong lulundag ah.” Pagbilang nya ng tatlo ay tumalon na ako, ngunit ng pagtalon ko ay bumitaw siya at hindi sumabay sa pagtalon ko. Nakarating na ko sa ilalim ng pool at instinct na lang na lumangoy ako pataas upang hindi malunod. Paglitaw ko sa ibabaw ng tubig ako ay natuwa dahil nagawa kong makalangoy at kinaya kong harapin ang takot ko noon.

9. Naglalaro kami noon ng mga kapatid ko sa bakuran ng aming biskleta na may sidecar. Ako at ang Diko ko ang nakasakay sa biskleta, siya ang nagmamaneho habang ako ang pasahero. Nakita kami ng Kuya naming at dahil gusto nya din sumakay ay pinapara nya kami noon. Dahil sa may paikot sa bakuran namin ay dinadaan-daanan lang namin siya at nilolokong hindi naming siya papasakayin. Habang umiikot ay bumibilis ang takbo namin kahit na paliko kami. Hanggang sa pagliko namin uli, sa bilis nito ay tumaob ay bisikleta namin. Humagis kaming dalawa ng kapatid ko. Ako ay lumipad ng parang si Superman paharap at naglanding face first sa semento at nagkaron ng malaking gasgas ang mukha ko, habang ang Diko ko ay konting gasgas lang ang tinamo dahil lumanding siya sa may batuhan.

10. Noong nasa 1st year college pa lang ako sa PLM (Pamantasan ng Lungsod ng Maynila) ay nagkaron ng bagyo. Subalit hindi pa rin kinakansela ng Gobyerno natin ang pasok ng mga estudyante, maliban na lamang sa Elementary at Highschool. Ang huling klase namin nung araw na yun ay hanggang 9PM inabot na kami ng gabi sa eskwelahan. Dahil na rin sa sobrang gabi na at umuulan pa, hirap na hirap kami ng mga ka-block ko na makasakay at wala pang payong ang karamihan sa amin. Dahil basa na rin kami at walang masakyan, naglakad kami mula sa school papuntang Lawton baka sakaling may masakyan kami. Baha ang daan papunta doon, sa harap ng National Museum hanggang sa harap ng City Hall. Nang wala pa rin kaming masakyan at lumalalim na masyado ang gabi ay napag-isipan na lang naming maglakad pa-uwi dahil nakita namin marami kaming makakasabay. Ang bahay naming lahat ay papunta north kaya habang papalapit na sa Monumento sa Caloocan ay pakonti na ng pakonti kami hanggang sa ako na lang mag-isa ang naglalakad pagkalagpas naming ng Batangas St. sa may Blumentrit. Nakasakay na ko sa may Abad Santos ng jeep kaso hanggang Monumento lang yun. Pagdating ko ng Monumento ay wala nanamang jeep, nilakad ko papuntang Tulay ng Tulyahan at nakita ko daming sasakyan ang hindi gumagalaw. Pagdating ko sa may tulay ay akalain mong sobrang taas ng tubig at lubog na ang tao pati ang mga bus hindi makatawid. Naisipan kong bumalik at maglakad uli pabalik sa kabilang daan na sobrang layo. Sa bwenas ko may nakita akong mga tao na sumakay sa likod ng Elf na Truck papunta daw siyang Sangandaan Caloocan at malapit na yun sa may amin. Hanggang umabot na pala siya mismo sa lugar namin. Nakarating na ko sa bahay namin noon ng bandang 1AM. Akalain mo nalakad ko ang ¾ ng way mula sa Intramuros hanggang Valenzuela.

Ayan, hulaan nyo na lang kung alin dyan ang totoo at hindi. Tignan ko nga kung sinu makakakuha ng tamang sagot. Hehehe.